Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 10 ΙΟΥΝΗ 2011
Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»
--------------------------------------------------------------------------------
Η Περιεκτική Δημοκρατία, με την προηγούμενη επείγουσα έκκληση της 4ης Ιούνη, θέλησε να ενημερώσει αλλά και να προειδοποιήσει την Λαϊκή Συνέλευση (ΛΣ) και τους πολίτες της Αθήνας που την πλαισίωσαν από την πρώτη μέρα νομίζοντας ότι μετείχαν σε ένα πρωτοφανές πείραμα αμεσοδημοκρατίας στη χώρα μας, ότι η πραγματικότητα που διαμορφωνόταν από κάποιους στην πλατεία ελάχιστη σχέση είχε με την αντίληψη της άμεσης δημοκρατίας την οποία επικαλούνταν. Δυστυχώς οι προειδοποιήσεις μας δεν εισακούστηκαν και σήμερα αποδεικνύεται πια περίτρανα ότι η ΛΣ καπελώνεται ξεδιάντροπα και θρασύτατα από μια ανίερη συμμαχία ρεφορμιστικής και πατριωτικής «Αριστεράς», η οποία όχι μόνο αποκλείει, με το πρόσχημα της συνέλευσης απλών πολιτών και όχι κομματικών ή συνδικαλιστικών στελεχών, κάθε άλλο προβληματισμό από αυτόν της ανίερης αυτής συμμαχίας (η οποία βέβαια αποτελείται από κομματικά στελέχη και μέλη που παριστάνουν τους απλούς πολίτες!), αλλά και περνά μέσα από υποτιθέμενα λαϊκές διαδικασίες τη συστημική γραμμή ότι η ένταξη μας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς όπως αυτή εκφράζεται στον γεωγραφικό χώρο μας, με την ΕΕ και την ΟΝΕ, είναι ουσιαστικά απυρόβλητη. Έτσι, η χειραγωγούμενη αυτή δήθεν άμεση δημοκρατία όχι μόνο ευτελίζει την ίδια την έννοια της άμεσης δημοκρατίας πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά και λειτουργεί σαν βασικό μέσο εκτόνωσης της λαϊκής οργής και αποπροσανατολισμού της από τους βασικούς ενόχους της συντελούμενης καταστροφής: τις ντόπιες και ξένες ελίτ και το ίδιο το σύστημα που τις θρέφει και μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.
Τη στιγμή μάλιστα που οι ξένες ελίτ, δηλαδή το Ευρωπαϊκό (ΕΕ) και το Αμερικάνικο (ΔΝΤ) τμήμα της υπερεθνικής ελίτ επιβάλλουν, με πρόσχημα το Χρέος, και την τυπική κατοχή της χώρας διορίζοντας γκαουλάιτερ στα υπουργεία και τώρα ακόμη και αυτούς που θα ξεπουλήσουν τον κοινωνικό μας πλούτο, ενώ οδηγούν παράλληλα στην απόγνωση τα λαϊκά στρώματα, η ΛΣ το μόνο με το οποίο δεν ασχολείται ήταν πως να πολεμήσει το σύστημα που μας έφερε στη σημερινή καταστροφή και τις ντόπιες και ξένες ελίτ που το υπηρετούν κι ωφελούνται από αυτό σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων…
Αντίθετα, στη μοναδική ευκαιρία που δόθηκε στη ΛΣ να συζητήσει το θέμα, (όταν δεν αναλώνεται σε συζητήσεις επί παντός επιστητού που απλά αποσπούν τη προσοχή της από το κύριο θέμα για το οποίο άλλωστε συνέρρευσαν στο Σύνταγμα οι Αθηναίοι πολίτες), μετά από την ουσιαστική υφαρπαγή της ψήφου της στις 31 Μάη, αφού δεν προηγήθηκε καμιά ουσιαστική συζήτηση για το ποιο ακριβώς θα ήταν το θέμα και ποιοι οι ομιλητές, οργανώθηκε «ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ», αποκλείοντας στην πράξη κάθε άλλη συζήτηση για τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στο Χρέος, το οποίο είναι απλά το σύμπτωμα και όχι η αιτία της κρίσης (είναι σαν να συζητάμε για τον πυρετό και πώς θα τον κατεβάσουμε χωρίς ν ασχολούμαστε με τις αιτίες του!) Έτσι προχώρησε στη δημιουργία «ανοιχτής ομάδας οργάνωσής για την οποία συμμετοχές μπορούν να κατατίθενται στη γραμματεία», η οποία ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ απλά θα έκανε την πρακτική δουλειά της οργάνωσης της διαβούλευσης, όπως σε κάθε πραγματική αμεσοδημοκρατική διαδικασία όπου όλες τις σημαντικές αποφάσεις τις παίρνει η ίδια η ΛΣ. Στην πραγματικότητα όμως η ομάδα αυτή που τυπικά ήταν «ανοικτή» και όλοι μπορούσαν (θεωρητικά) να μετέχουν, επανδρώθηκε από μέλη και στελέχη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ (δηλαδή του “πνευματικού της τέκνου”, που πιστεύει ότι θα βγούμε από την κρίση αν μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου βρει ποιο είναι το τμήμα του Χρέους που είναι παράνομο και το κηρύξουμε άκυρο!) με τη γνωστή μεθοδολογία: τα στελέχη της ρεφορμιστικής «Αριστεράς», έχοντας προφανώς την οικονομική άνεση και άνεση χρόνου να βρίσκονται συνεχώς στο Σύνταγμα για να επανδρώνουν παρόμοιες επιτροπές και να καθοδηγούν τη ΛΣ, τη στιγμή που ο μέσος πολίτης αγωνίζεται για να βρει κάποια ώρα από το κυνήγι τη επιβίωσης να παραστεί απλά στη ΛΣ (κάτι που ήξερε ακόμη και ο Περικλής και επιδοτούσε τους φτωχούς Αθηναίους για να μετέχουν στις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας ώστε να μην μονοπωλούνται από τους έχοντες την οικονομική άνεση και, επομένως, χρόνου). Περιττό λοιπόν να προστεθεί ότι η ΛΣ ποτέ δεν ρωτήθηκε για τους «ειδικούς» οι οποίοι θα έδιναν τα φώτα τους στη ΛΣ, οι οποίοι «κατά σύμπτωση» προέρχονταν όλοι από την ανίερη συμμαχία. Δεδομένου όμως ότι η ρεφορμιστική Αριστερά στο ευρύτερο κοινό δεν εκπροσωπεί ούτε το 4% του λαού, το ερώτημα είναι πώς τα “καταφέρνει” και κυριαρχεί στη ΛΣ και επιβάλλει τους ομιλητές της, πολλοί από τους οποίους είναι και αστέρες των τηλεοπτικών καναλιών (ακριβώς λόγω των «επικίνδυνων» για το σύστημα απόψεων που εκφράζουν), αστέρες που δεν χρειαζόταν καν να τους καλέσει μια ΛΣ! Έτσι, στην πρώτη εκδήλωση για τη διαβούλευση, στην ανίερη αυτή συμμαχία, κλήθηκαν μόνο πανεπιστημιακοί ― στελέχη της ΕΛΕ και της ρεφορμιστικής Αριστεράς που υποτίθεται είναι «ειδικοί» και άρα «ουδέτεροι» (πράγμα που δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια στην ανάλυση οικονομικών ιδιαίτερα φαινομένων όπου δεν υπάρχουν «αντικειμενικές» αλήθειες) και ένας εκπρόσωπος της πατριωτικής «Αριστεράς», κατά του οποίου μάλιστα επιτέθηκαν οι υπόλοιποι ομιλητές γιατί τόλμησε να θέσει θέμα εξόδου από το Ευρώ, θίγοντας, έστω ουτοπικά και έμμεσα την ΕΕ, αφού δεν έθετε θέμα εξόδου αλλά απλά «διάλυσης» της ΕΕ σε τρία τέρμινα. Και φυσικά η αντίδραση της ΕΛΕ (και των στελεχών της ρεφορμιστικής Αριστεράς) ήταν απόλυτα δικαιολογημένη εφόσον έχει κηρύξει ταμπού την ΕΕ, με βάση τις εντολές των πατρώνων της που χρηματοδότησαν το πολυδάπανο διεθνές συνέδριο της στην Αθήνα τον περασμένο μήνα και έμμεσα το πολυπροβεβλημένο (χάρη στην προβολή των ΜΜΕ) φιλμ «debtocracy». (http://www.eurodad.org/uploadedFiles/Whats_New/News/Agenda draft_online2104(1).pdf?n=4317)
Παρά την προηγούμενη επείγουσα έκκληση και τις διαμαρτυρίες πολλών μελών της ΛΣ στα ιντιμίντια και αλλού (καθώς στη ΛΣ με διάφορες ”δικλείδες” διαδικαστικού τύπου αποκλείονταν για να τις εκφράσουν), η «ανοικτή» επιτροπή (που «κατά σύμπτωση» αποτελείται κατά κανόνα από τα ίδια περίπου πρόσωπα, κήρυξε «επιτυχημένο» το φιάσκο της περασμένης Δευτέρας και αποφάσισε να προχωρήσει στη νέα Ημέρα διαβούλευσης στις 10 Ιούνη, σύμφωνα με την αρχική δήθεν “λαϊκή εντολή” που υφαρπάχτηκε με συνοπτικές διαδικασίες, όπως είδαμε παραπάνω. Οι αρχικές προτάσεις της ήταν να καλέσουν πάλι άλλα μέλη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ. Η κατάπτυστη στάση της ΕΛΕ στον ρόλο πατροναρίσματος στις αποφάσεις της ΛΣ είναι ενδεικτική και από το γεγονός ότι διατηρούσε για 12 μέρες το πανό και το περίπτερο της μπροστά από τον χώρο που συνεδρίαζε η συνέλευση, παρά την απόφαση της ΛΣ της 31/5 και τις συνεχείς διαμαρτυρίες μελών της ΛΣ για την ύπαρξη του εκεί, ενώ κάθε άλλο κομματικό ή συνδικαλιστικό πανό αποκλείεται δια ροπάλου. Και βέβαια το πανό συνεχίζει ακόμα και σήμερα να βρίσκεται στο χώρο της πλατείας αλλά σε άλλο σημείο, ενώ όταν το ΚΚΕ(μ-λ) προσπάθησε να αναρτήσει πανό με τον τίτλο «Η Αριστερά της Πλατείας» και να μοιράσει κείμενο δέχτηκε τραμπούκικη επίθεση από μέλη της ομάδας περιφρούρησης που φαίνεται τα βρίσκει μια χαρά με τα μέλη της ΕΛΕ των απογοητευμένων ΠΑΣΟΚων πατριωτών και ρεφορμιστών Όταν μάλιστα κάποια νέα μέλη της ανοιχτής ομάδας για το Χρέος πρότειναν ν’ ακουστούν αυτή τη φορά άλλες απόψεις οικονομολόγων, οι οποίες εκφράζουν έναν εντελώς διαφορετικό προβληματισμό που θέτει το καίριο πρόβλημα της εξόδου από την ΕΕ (π.χ. Περιεκτική Δημοκρατία, Κίνηση Επαναστατικής Αριστεράς, ΚΚΕ) και μετά από προτάσεις πολιτών και τοπικών συνελεύσεων, απλά εδέησαν να προτείνουν ως πιθανούς ομιλητές τον Τάκη Φωτόπουλο και πανεπιστημιακό της Κίνησης Επαναστατικής Αριστεράς, με τη φανερή πρόθεση να τους περιθωριοποιήσουν ως «μειοψηφία του ενός», όπως κάποιο άλλο στέλεχος της ΕΛΕ είχε χαρακτηρίσει τον Τάκη Φωτόπουλο παλιότερα. Το πρόσχημα γι' αυτή τη μεθόδευση ήταν ότι αρκεί οι ομιλητές να είναι “αντιμνημονιακοί”, οπότε όποιος απλά “δήλωνε” αντιμνημονιακός μπορούσε να μπει μέσα στη λίστα με τα ονόματα (πιθανόν και ο ...Σαμαράς)! Και αυτό ενώ ο ΤΦ είχε διαμηνύσει στην επιτροπή αυτή ότι δεν θα δεχόταν μεθόδευση περιθωριοποίησης της αντισυστημικής θέσης, αν ήθελε να κρατήσει τα στοιχειώδη προσχήματα δημοκρατικής ισηγορίας, ειδικά μετά το φιάσκο της πρώτης ημερίδας. Τότε, οι ίδιοι «ινστρούχτορες» που αποτελούν τη μόνιμη πλειοψηφία της «ανοικτής» ομάδας, μετά την άρνηση, για τους ίδιους λόγους , και του Οικονομάκη, πανεπιστημιακού της ΚΕΑ να πάρει μέρος στην ημερίδα, προχώρησαν να καλέσουν εναλλακτικό θίασο της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ, αυτή τη φορά μάλιστα προσκαλώντας δύο πολυπροβεβλημένους οικονομολόγους της. Φυσικά, μερικοί από τους ομιλητές και των δύο ημερίδων δηλώνουν «αντικαπιταλιστές» και όχι ρεφορμιστές, χωρίς βέβαια να διστάζουν να μιλούν μόνο για την καλύτερη διαχείριση της κρίσης του κεφαλαίου (δηλαδή τη διαχείριση της ΕΕ) και ενώ δεν διανοούνται βέβαια να θέσουν θέμα ΕΕ που θα ήταν το πρώτο βήμα στην αμφισβήτηση του συστήματος και των ελίτ που μας έφεραν στη σημερινή καταστροφική κρίση!.
Επειδή ξέρουμε ότι οι γκεμπελίσκοι της ρεφορμιστικής «Αριστεράς» θα μας κατηγορήσουν ότι υπονομεύουμε τις λαϊκές συνελεύσεις επαναλαμβάνουμε: υποστηρίζουμε ολόψυχα ένα γνήσιο αμεσοδημοκρατικό κίνημα που θα δίνει την εξουσία για όλες τις σημαντικές αποφάσεις στην ίδια τη ΛΣ χωρίς οποιαδήποτε δυνατότητα μεθόδευσης από εξωγενείς παράγοντες, εφόσον άλλωστε για την Περιεκτική Δημοκρατία, η Αμεση Δημοκρατία είναι το θεμέλιο του προτάγματος της και όχι απλά μια διαδικαστική τσόντα, όπως για την παραδοσιακή Αριστερά. Απόκειται επομένως στην ίδια τη ΛΣ να αποδοκιμάσει την σημερινή στημένη συνέλευση για το Χρέος όπου θα ακούσει παραλλαγές των ανώδυνων απόψεων που άκουσε και τη Δευτέρα και να αποφασίσει τη σύγκληση άλλης συνέλευσης με θέμα «Τα αίτια της κρίσης του συστήματος στην Ελλάδα και οι τρόποι διεξόδου από αυτήν» όπου θα κληθούν να μετάσχουν μόνο επιστήμονες που δέχονται την αρχή ότι έξοδος από την κρίση χωρίς έξοδο από την ΕΕ (και όχι απλά το Ευρώ) είναι αδύνατη. Και είναι αυτονόητο ότι θ’ αποφασίσει μόνο η Λαϊκή Συνέλευση ποιο θα είναι το θέμα της εκδήλωσης και οι ομιλητές σε αυτή, και όχι κάποιοι …για λογαριασμό της, με τις συνοπτικές διαδικασίες για λήψη βασικών αποφάσεων και το συστηματικό “καπέλωμα” μέσα από τις ουσιαστικά ελεγχόμενες “ανοιχτές” επιτροπές και ομάδες, όπως γίνεται στη σημερινή παρωδία άμεσης δημοκρατίας που έχει επιβάλλει η ρεφορμιστική Αριστερά στο Σύνταγμα. Μιας ρεφορμιστικής Αριστεράς, της οποίας άλλωστε το ενδιαφέρον για άμεση δημοκρατία είναι όψιμο, αν όχι ύποπτο, εφόσον η άμεση δημοκρατία μόνο σαν “διαδικασία” συμβαδίζει με την κοσμοθεωρία της, και όχι σαν πολίτευμα, όπως είναι η πραγματική έννοια της.
10 ΙΟΥΝΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»
--------------------------------------------------------------------------------
Η Περιεκτική Δημοκρατία, με την προηγούμενη επείγουσα έκκληση της 4ης Ιούνη, θέλησε να ενημερώσει αλλά και να προειδοποιήσει την Λαϊκή Συνέλευση (ΛΣ) και τους πολίτες της Αθήνας που την πλαισίωσαν από την πρώτη μέρα νομίζοντας ότι μετείχαν σε ένα πρωτοφανές πείραμα αμεσοδημοκρατίας στη χώρα μας, ότι η πραγματικότητα που διαμορφωνόταν από κάποιους στην πλατεία ελάχιστη σχέση είχε με την αντίληψη της άμεσης δημοκρατίας την οποία επικαλούνταν. Δυστυχώς οι προειδοποιήσεις μας δεν εισακούστηκαν και σήμερα αποδεικνύεται πια περίτρανα ότι η ΛΣ καπελώνεται ξεδιάντροπα και θρασύτατα από μια ανίερη συμμαχία ρεφορμιστικής και πατριωτικής «Αριστεράς», η οποία όχι μόνο αποκλείει, με το πρόσχημα της συνέλευσης απλών πολιτών και όχι κομματικών ή συνδικαλιστικών στελεχών, κάθε άλλο προβληματισμό από αυτόν της ανίερης αυτής συμμαχίας (η οποία βέβαια αποτελείται από κομματικά στελέχη και μέλη που παριστάνουν τους απλούς πολίτες!), αλλά και περνά μέσα από υποτιθέμενα λαϊκές διαδικασίες τη συστημική γραμμή ότι η ένταξη μας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς όπως αυτή εκφράζεται στον γεωγραφικό χώρο μας, με την ΕΕ και την ΟΝΕ, είναι ουσιαστικά απυρόβλητη. Έτσι, η χειραγωγούμενη αυτή δήθεν άμεση δημοκρατία όχι μόνο ευτελίζει την ίδια την έννοια της άμεσης δημοκρατίας πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά και λειτουργεί σαν βασικό μέσο εκτόνωσης της λαϊκής οργής και αποπροσανατολισμού της από τους βασικούς ενόχους της συντελούμενης καταστροφής: τις ντόπιες και ξένες ελίτ και το ίδιο το σύστημα που τις θρέφει και μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.
Τη στιγμή μάλιστα που οι ξένες ελίτ, δηλαδή το Ευρωπαϊκό (ΕΕ) και το Αμερικάνικο (ΔΝΤ) τμήμα της υπερεθνικής ελίτ επιβάλλουν, με πρόσχημα το Χρέος, και την τυπική κατοχή της χώρας διορίζοντας γκαουλάιτερ στα υπουργεία και τώρα ακόμη και αυτούς που θα ξεπουλήσουν τον κοινωνικό μας πλούτο, ενώ οδηγούν παράλληλα στην απόγνωση τα λαϊκά στρώματα, η ΛΣ το μόνο με το οποίο δεν ασχολείται ήταν πως να πολεμήσει το σύστημα που μας έφερε στη σημερινή καταστροφή και τις ντόπιες και ξένες ελίτ που το υπηρετούν κι ωφελούνται από αυτό σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων…
Αντίθετα, στη μοναδική ευκαιρία που δόθηκε στη ΛΣ να συζητήσει το θέμα, (όταν δεν αναλώνεται σε συζητήσεις επί παντός επιστητού που απλά αποσπούν τη προσοχή της από το κύριο θέμα για το οποίο άλλωστε συνέρρευσαν στο Σύνταγμα οι Αθηναίοι πολίτες), μετά από την ουσιαστική υφαρπαγή της ψήφου της στις 31 Μάη, αφού δεν προηγήθηκε καμιά ουσιαστική συζήτηση για το ποιο ακριβώς θα ήταν το θέμα και ποιοι οι ομιλητές, οργανώθηκε «ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ», αποκλείοντας στην πράξη κάθε άλλη συζήτηση για τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στο Χρέος, το οποίο είναι απλά το σύμπτωμα και όχι η αιτία της κρίσης (είναι σαν να συζητάμε για τον πυρετό και πώς θα τον κατεβάσουμε χωρίς ν ασχολούμαστε με τις αιτίες του!) Έτσι προχώρησε στη δημιουργία «ανοιχτής ομάδας οργάνωσής για την οποία συμμετοχές μπορούν να κατατίθενται στη γραμματεία», η οποία ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ απλά θα έκανε την πρακτική δουλειά της οργάνωσης της διαβούλευσης, όπως σε κάθε πραγματική αμεσοδημοκρατική διαδικασία όπου όλες τις σημαντικές αποφάσεις τις παίρνει η ίδια η ΛΣ. Στην πραγματικότητα όμως η ομάδα αυτή που τυπικά ήταν «ανοικτή» και όλοι μπορούσαν (θεωρητικά) να μετέχουν, επανδρώθηκε από μέλη και στελέχη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ (δηλαδή του “πνευματικού της τέκνου”, που πιστεύει ότι θα βγούμε από την κρίση αν μια Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου βρει ποιο είναι το τμήμα του Χρέους που είναι παράνομο και το κηρύξουμε άκυρο!) με τη γνωστή μεθοδολογία: τα στελέχη της ρεφορμιστικής «Αριστεράς», έχοντας προφανώς την οικονομική άνεση και άνεση χρόνου να βρίσκονται συνεχώς στο Σύνταγμα για να επανδρώνουν παρόμοιες επιτροπές και να καθοδηγούν τη ΛΣ, τη στιγμή που ο μέσος πολίτης αγωνίζεται για να βρει κάποια ώρα από το κυνήγι τη επιβίωσης να παραστεί απλά στη ΛΣ (κάτι που ήξερε ακόμη και ο Περικλής και επιδοτούσε τους φτωχούς Αθηναίους για να μετέχουν στις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας ώστε να μην μονοπωλούνται από τους έχοντες την οικονομική άνεση και, επομένως, χρόνου). Περιττό λοιπόν να προστεθεί ότι η ΛΣ ποτέ δεν ρωτήθηκε για τους «ειδικούς» οι οποίοι θα έδιναν τα φώτα τους στη ΛΣ, οι οποίοι «κατά σύμπτωση» προέρχονταν όλοι από την ανίερη συμμαχία. Δεδομένου όμως ότι η ρεφορμιστική Αριστερά στο ευρύτερο κοινό δεν εκπροσωπεί ούτε το 4% του λαού, το ερώτημα είναι πώς τα “καταφέρνει” και κυριαρχεί στη ΛΣ και επιβάλλει τους ομιλητές της, πολλοί από τους οποίους είναι και αστέρες των τηλεοπτικών καναλιών (ακριβώς λόγω των «επικίνδυνων» για το σύστημα απόψεων που εκφράζουν), αστέρες που δεν χρειαζόταν καν να τους καλέσει μια ΛΣ! Έτσι, στην πρώτη εκδήλωση για τη διαβούλευση, στην ανίερη αυτή συμμαχία, κλήθηκαν μόνο πανεπιστημιακοί ― στελέχη της ΕΛΕ και της ρεφορμιστικής Αριστεράς που υποτίθεται είναι «ειδικοί» και άρα «ουδέτεροι» (πράγμα που δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια στην ανάλυση οικονομικών ιδιαίτερα φαινομένων όπου δεν υπάρχουν «αντικειμενικές» αλήθειες) και ένας εκπρόσωπος της πατριωτικής «Αριστεράς», κατά του οποίου μάλιστα επιτέθηκαν οι υπόλοιποι ομιλητές γιατί τόλμησε να θέσει θέμα εξόδου από το Ευρώ, θίγοντας, έστω ουτοπικά και έμμεσα την ΕΕ, αφού δεν έθετε θέμα εξόδου αλλά απλά «διάλυσης» της ΕΕ σε τρία τέρμινα. Και φυσικά η αντίδραση της ΕΛΕ (και των στελεχών της ρεφορμιστικής Αριστεράς) ήταν απόλυτα δικαιολογημένη εφόσον έχει κηρύξει ταμπού την ΕΕ, με βάση τις εντολές των πατρώνων της που χρηματοδότησαν το πολυδάπανο διεθνές συνέδριο της στην Αθήνα τον περασμένο μήνα και έμμεσα το πολυπροβεβλημένο (χάρη στην προβολή των ΜΜΕ) φιλμ «debtocracy». (http://www.eurodad.org/uploadedFiles/Whats_New/News/Agenda draft_online2104(1).pdf?n=4317)
Παρά την προηγούμενη επείγουσα έκκληση και τις διαμαρτυρίες πολλών μελών της ΛΣ στα ιντιμίντια και αλλού (καθώς στη ΛΣ με διάφορες ”δικλείδες” διαδικαστικού τύπου αποκλείονταν για να τις εκφράσουν), η «ανοικτή» επιτροπή (που «κατά σύμπτωση» αποτελείται κατά κανόνα από τα ίδια περίπου πρόσωπα, κήρυξε «επιτυχημένο» το φιάσκο της περασμένης Δευτέρας και αποφάσισε να προχωρήσει στη νέα Ημέρα διαβούλευσης στις 10 Ιούνη, σύμφωνα με την αρχική δήθεν “λαϊκή εντολή” που υφαρπάχτηκε με συνοπτικές διαδικασίες, όπως είδαμε παραπάνω. Οι αρχικές προτάσεις της ήταν να καλέσουν πάλι άλλα μέλη της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ. Η κατάπτυστη στάση της ΕΛΕ στον ρόλο πατροναρίσματος στις αποφάσεις της ΛΣ είναι ενδεικτική και από το γεγονός ότι διατηρούσε για 12 μέρες το πανό και το περίπτερο της μπροστά από τον χώρο που συνεδρίαζε η συνέλευση, παρά την απόφαση της ΛΣ της 31/5 και τις συνεχείς διαμαρτυρίες μελών της ΛΣ για την ύπαρξη του εκεί, ενώ κάθε άλλο κομματικό ή συνδικαλιστικό πανό αποκλείεται δια ροπάλου. Και βέβαια το πανό συνεχίζει ακόμα και σήμερα να βρίσκεται στο χώρο της πλατείας αλλά σε άλλο σημείο, ενώ όταν το ΚΚΕ(μ-λ) προσπάθησε να αναρτήσει πανό με τον τίτλο «Η Αριστερά της Πλατείας» και να μοιράσει κείμενο δέχτηκε τραμπούκικη επίθεση από μέλη της ομάδας περιφρούρησης που φαίνεται τα βρίσκει μια χαρά με τα μέλη της ΕΛΕ των απογοητευμένων ΠΑΣΟΚων πατριωτών και ρεφορμιστών Όταν μάλιστα κάποια νέα μέλη της ανοιχτής ομάδας για το Χρέος πρότειναν ν’ ακουστούν αυτή τη φορά άλλες απόψεις οικονομολόγων, οι οποίες εκφράζουν έναν εντελώς διαφορετικό προβληματισμό που θέτει το καίριο πρόβλημα της εξόδου από την ΕΕ (π.χ. Περιεκτική Δημοκρατία, Κίνηση Επαναστατικής Αριστεράς, ΚΚΕ) και μετά από προτάσεις πολιτών και τοπικών συνελεύσεων, απλά εδέησαν να προτείνουν ως πιθανούς ομιλητές τον Τάκη Φωτόπουλο και πανεπιστημιακό της Κίνησης Επαναστατικής Αριστεράς, με τη φανερή πρόθεση να τους περιθωριοποιήσουν ως «μειοψηφία του ενός», όπως κάποιο άλλο στέλεχος της ΕΛΕ είχε χαρακτηρίσει τον Τάκη Φωτόπουλο παλιότερα. Το πρόσχημα γι' αυτή τη μεθόδευση ήταν ότι αρκεί οι ομιλητές να είναι “αντιμνημονιακοί”, οπότε όποιος απλά “δήλωνε” αντιμνημονιακός μπορούσε να μπει μέσα στη λίστα με τα ονόματα (πιθανόν και ο ...Σαμαράς)! Και αυτό ενώ ο ΤΦ είχε διαμηνύσει στην επιτροπή αυτή ότι δεν θα δεχόταν μεθόδευση περιθωριοποίησης της αντισυστημικής θέσης, αν ήθελε να κρατήσει τα στοιχειώδη προσχήματα δημοκρατικής ισηγορίας, ειδικά μετά το φιάσκο της πρώτης ημερίδας. Τότε, οι ίδιοι «ινστρούχτορες» που αποτελούν τη μόνιμη πλειοψηφία της «ανοικτής» ομάδας, μετά την άρνηση, για τους ίδιους λόγους , και του Οικονομάκη, πανεπιστημιακού της ΚΕΑ να πάρει μέρος στην ημερίδα, προχώρησαν να καλέσουν εναλλακτικό θίασο της ρεφορμιστικής Αριστεράς και της ΕΛΕ, αυτή τη φορά μάλιστα προσκαλώντας δύο πολυπροβεβλημένους οικονομολόγους της. Φυσικά, μερικοί από τους ομιλητές και των δύο ημερίδων δηλώνουν «αντικαπιταλιστές» και όχι ρεφορμιστές, χωρίς βέβαια να διστάζουν να μιλούν μόνο για την καλύτερη διαχείριση της κρίσης του κεφαλαίου (δηλαδή τη διαχείριση της ΕΕ) και ενώ δεν διανοούνται βέβαια να θέσουν θέμα ΕΕ που θα ήταν το πρώτο βήμα στην αμφισβήτηση του συστήματος και των ελίτ που μας έφεραν στη σημερινή καταστροφική κρίση!.
Επειδή ξέρουμε ότι οι γκεμπελίσκοι της ρεφορμιστικής «Αριστεράς» θα μας κατηγορήσουν ότι υπονομεύουμε τις λαϊκές συνελεύσεις επαναλαμβάνουμε: υποστηρίζουμε ολόψυχα ένα γνήσιο αμεσοδημοκρατικό κίνημα που θα δίνει την εξουσία για όλες τις σημαντικές αποφάσεις στην ίδια τη ΛΣ χωρίς οποιαδήποτε δυνατότητα μεθόδευσης από εξωγενείς παράγοντες, εφόσον άλλωστε για την Περιεκτική Δημοκρατία, η Αμεση Δημοκρατία είναι το θεμέλιο του προτάγματος της και όχι απλά μια διαδικαστική τσόντα, όπως για την παραδοσιακή Αριστερά. Απόκειται επομένως στην ίδια τη ΛΣ να αποδοκιμάσει την σημερινή στημένη συνέλευση για το Χρέος όπου θα ακούσει παραλλαγές των ανώδυνων απόψεων που άκουσε και τη Δευτέρα και να αποφασίσει τη σύγκληση άλλης συνέλευσης με θέμα «Τα αίτια της κρίσης του συστήματος στην Ελλάδα και οι τρόποι διεξόδου από αυτήν» όπου θα κληθούν να μετάσχουν μόνο επιστήμονες που δέχονται την αρχή ότι έξοδος από την κρίση χωρίς έξοδο από την ΕΕ (και όχι απλά το Ευρώ) είναι αδύνατη. Και είναι αυτονόητο ότι θ’ αποφασίσει μόνο η Λαϊκή Συνέλευση ποιο θα είναι το θέμα της εκδήλωσης και οι ομιλητές σε αυτή, και όχι κάποιοι …για λογαριασμό της, με τις συνοπτικές διαδικασίες για λήψη βασικών αποφάσεων και το συστηματικό “καπέλωμα” μέσα από τις ουσιαστικά ελεγχόμενες “ανοιχτές” επιτροπές και ομάδες, όπως γίνεται στη σημερινή παρωδία άμεσης δημοκρατίας που έχει επιβάλλει η ρεφορμιστική Αριστερά στο Σύνταγμα. Μιας ρεφορμιστικής Αριστεράς, της οποίας άλλωστε το ενδιαφέρον για άμεση δημοκρατία είναι όψιμο, αν όχι ύποπτο, εφόσον η άμεση δημοκρατία μόνο σαν “διαδικασία” συμβαδίζει με την κοσμοθεωρία της, και όχι σαν πολίτευμα, όπως είναι η πραγματική έννοια της.
10 ΙΟΥΝΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΔ ΣΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΗ ΛΣ
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 4 ΙΟΥΝΗ 2011
Η ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΤΗΣ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Η Περιεκτική Δημοκρατία, όπως και πολλοί άλλοι καλοπροαίρετοι στον ελευθεριακό και γενικότερα ριζοσπαστικό χώρο της Αριστεράς, υποδεχτήκαμε με θετικά σχόλια και ελπίδα τις «συνελεύσεις των Πλατειών» σαν ένα βήμα για μια πραγματική ειρηνική εξέγερση «από τα κάτω», παρά την ύποπτη μαζική στήριξη που απολάμβαναν από την αρχή οι συνελεύσεις αυτές από τα ΜΜΕ. Τώρα όμως αποδείχνεται περίτρανα ότι εξαπατηθήκαμε από μια απόλυτα μεθοδευμένη ψευτο-δημοκρατία που εξευτελίζει και την ίδια την έννοια της άμεσης δημοκρατίας, η οποία, αν δεν καταγγελθεί ΑΜΕΣΑ από τους καλοπροαίρετους μέσα στη συνέλευση, θα οδηγήσει όχι μόνο στην οριστική υποταγή των λαϊκών στρωμάτων στην κατοχή των ντόπιων και ξένων ελίτ αλλά και στον ευτελισμό της Άμεσης Δημοκρατίας πριν ακόμη έχουν την ευκαιρία να δοκιμαστούν στη πράξη. Να πώς έγινε η μεθόδευση:
1) Η συνέλευση, τόσο από έλλειψη πείρας σε παρόμοια εγχειρήματα, όσο και από τη σαφή μεθόδευση συγκεκριμένων συστημικών τάσεων εντός της συνέλευσης με καθοδηγητικό ρόλο σε αυτήν, οδηγήθηκε από την αρχή να παίρνει συνεχώς αποφάσεις σχεδόν επί παντός επιστητού και όχι για το μοναδικό θέμα που μαζεύτηκε ο λαός εκεί να συζητήσει: τα αίτια της κρίσης και να πάρει αποφάσεις για το πως θα οργανωθούν τα λαϊκά στρώματα ν’ανατρέψουν τη κατοχική Χούντα που επέβαλαν οι ντόπιες και ξένες ελίτ και να διώξει την Τρόικα ακυρώνοντας τα Μνημόνια. Γι’ αυτόν το λόγο ήταν και είναι επιτακτικό να ακουστούν αντισυστημικές απόψεις (τα συστημικά ψέματα, άπατες και τους υποστηρικτές τους τα ακούμε κάθε μέρα στα κανάλια!) με σκοπό να οργανωθεί ένα δημοψήφισμα ελεγχόμενο από τις συνελεύσεις στις πλατείες, τις γειτονιές, τα εργοστάσια, τα γραφεία κ.λπ. και μια γενική απεργία διαρκείας που θα ανέτρεπε τη Χούντα και θα επέβαλε μια κυβέρνηση Λαϊκής Ενότητας από εντολοδόχους των συνελεύσεων και όσους βουλευτές θα υιοθετούσαν τις αποφάσεις τους. Οι αντισυστημικές απόψεις δεν μπορεί παρά να έχουν ως ελάχιστο παρονομαστή την άμεση ανάγκη εξόδου από την ΕΕ (και όχι απλά την ΟΝΕ), η οποία επιβάλλει το παγκοσμιοποιημένο σύστημα στη χώρα μας, που δημιούργησε το Χρέος και την κρίση, ώστε να μπουν τα θεμέλια για μια πραγματική δημοκρατία των λαών, την οποία ευαγγελίζεται η συνέλευση. Αντ’ αυτού οργανώθηκε μια συνέλευση-χυλός που περνούσε αποφάσεις σχεδόν επί παντός επιστητού, τις οποίες κατόπιν ειδικές επιτροπές υποτίθεται έβαζαν σε εφαρμογή. Έτσι διασπάστηκε η Συνέλευση και αποπροσανατολίστηκε από τον μοναδικό στόχο της.
2) Μέσα στη σωρεία των αποφάσεων αυτών, μεθοδεύεται από κάποιους στις 31 Μάη να παρθεί και μια δήθεν ανώδυνη απόφαση για «ΗΜΕΡΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ», η οποία και περνά χωρίς ουσιαστική συζήτηση, παρά το γεγονός ότι προκαθόριζε τόσο τους στόχους του αγώνα όσο και τον τρόπο «ανάλυσης» τους. Δηλαδή, ουσιαστικά προκαθόρισε τη μορφή που θα έπαιρνε η «διαβούλευση» αυτή, ώστε να εκφράσει πιστά τις συστημικές απόψεις. Έτσι σύμφωνα με την απόφαση: «Πιθανότατα τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τη συνέλευση στο Σύνταγμα, αλλά και όλη την κοινωνία είναι δύο και από αυτά πηγάζουν όλα τα άλλα: πρώτον, αντιμετώπιση του προβλήματος του δημοσίου χρέους, δεύτερον, η έλλειψη ή και απόλυτη απουσία δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων σε αυτή τη χώρα (με δυο λέξεις αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς)». Στην πραγματικότητα, κανένα από αυτά τα «προβλήματα» δεν είναι αυτά που εκφράζουν τη σημερινή κρίση. Ούτε η οικονομική κρίση είναι απλά «θέμα δημόσιου χρέους» (όπως υποστηρίζει η συστημική άποψη και επαναλαμβάνει υιοθετώντας την η Λαϊκή Συνέλευση, αλλά είναι θέμα συνολικής κρίσης του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος γενικά και του Ελληνικού μοντέλου «ανάπτυξης» ειδικότερα), ούτε η πολιτική κρίση είναι θέμα «απουσίας δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων» (άποψη που έμμεσα θεωρεί τη δημοκρατία σαν ένα σύνολο διαδικασιών και όχι σαν πολίτευμα που εξασφαλίζει την πολιτική και οικονομική ισότητα μεταξύ όλων των πολιτών).
3) Η ιδία η απόφαση μεθοδεύει και τον τρόπο «ανάλυσης» της κρίσης όταν δηλώνει «Για να αποκτήσει πλήρη γνώση ο λαός και να μπορεί να αποφασίσει δημοκρατικά και με καθαρή κρίση αποφασίσαμε: «Το συντομότερο δυνατό…να οργανώσουμε μία ημέρα λαϊκής διαβούλευσης και ενημέρωσης με 4-5 καλεσμένους ομιλητές που να αναπτύξουν όλες τις αντίστοιχες απόψεις σχετικά με την αντιμετώπιση του χρέους και τη δανειακή σύμβαση του μνημονίου.». Και τη μεθοδεύει, γιατί αυστηρά περιορίζει τη συζήτηση της οικονομικής κρίσης στη συστημική άποψη ότι το χρέος είναι η αιτία της κρίσης, αποκλείοντας την αντισυστημική άποψη πως το Χρέος αποτελεί απλά το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της κρίσης.
4) Με βάση τη μεθόδευση αυτή, η ίδια απόφαση προβλέπει τη δημιουργία «ανοιχτής ομάδας οργάνωσής για την οποία συμμετοχές μπορούν να κατατίθενται στη γραμματεία». Και φυσικά αυτοί που μεθόδευσαν την παραπάνω διαδικασία σχημάτισαν και την Ομάδα αυτή, η οποία «κατά σύμπτωση» επιλεγεί τους ομιλητές μεταξύ των συστημικών αστέρων της ρεφορμιστικής «αριστεράς» που μιλούν βέβαια μόνο για Χρέος κάθε μέρα στα κανάλια, χωρίς ν’ αναφέρουν κουβέντα για έξοδο από ΕΕ, αλλά το πολύ κάποιοι από αυτούς για να μιλούν έξοδο από το Ευρώ, που βέβαια κάθε άλλο μας βγάζει από την βαθιά κρίση για γενιές στην οποία μας καταδικάζουν οι ντόπιες και ξένες ελίτ.
5) Έτσι, χωρίς βέβαια να ρωτήσει καμιά συνέλευση η Ομάδα Οργάνωσης, καλεί για τη Δευτέρα 6/6 γενική συνέλευση όπου θα μιλήσουν οι γνωστοί συστημικοί «ειδικοί» και αστέρες των καναλιών (καθώς και κομματικά στελέχη κάποιοι από αυτούς) για να περάσουν μια δήθεν «εναλλακτική» άποψη για την κρίση, η οποία βέβαια δεν θίγει στο παραμικρό τα πραγματικά συστημικά αίτια της κρίσης και τους αντισυστημικούς τρόπους εξόδου από αυτή!
Γιάννης Βαρουφάκης: Οικονομολόγος. Σχολιαστής του γνωστού αντιδραστικού site protagon του πασόκου Θεοδωράκη. Μέλος της Δημοκρατικής (γιαλαντζι) Αριστεράς του Κουβέλη.
Ευκλείδης Τσακαλώτος: Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και σύμβουλος του Τσίπρα.
Δημήτρης Καζάκης: Πρώην μέλος της ΣΠΙΘΑΣ, εθνικιστής, υποστηρικτής της πατριωτικής αριστεράς του κεφαλαίου (ο μόνος από τους συστημικούς «ειδικούς» αυτούς που μιλά για έξοδο από Ευρώ αλλά όχι βέβαια και από ΕΕ!)
Γιώργος Κατρούγκαλος: Αναπληρωτής Καθηγητής Συνταγματολόγος στο πανεπιστήμιο της Θράκης. Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, δηλαδή μεσολαβητής μεταξύ συνδικάτων και καπιταλιστών.
6) Η ίδια μεθόδευση στήνεται και με πολλά αλλά μέσα, τα κυριότερα από τα οποία είναι να επιτραπεί το στήσιμο περιπτέρου της ΕΛΕ μέσα στη Συνέλευση (προφανώς γιατί θεωρείται… ακομμάτιστη), ενώ πολλά μέλη της συνέλευσης που διαμαρτύρονται γι αυτήν την κατάφωρη παραβίαση του δήθεν ακομμάτιστου χαρακτήρα της συνέλευσης (που δεν επιτρέπει την ανάρτηση ούτε συνδικαλιστικού πανό) αγνοούνται, καθώς και να επιτραπεί πάνω από την κεντρική πλατφόρμα η ανάρτηση πανό για την ΕΛΕ που αποτελεί βέβαια βασικό μέσο διαχείρισης της κρίσης και του χρέους, δηλαδή διαχείρισης του συστήματος!
7) Προφανώς, ακόμη και να διοργάνωναν εκ των υστέρων (για να ικανοποιήσουν τους αφελείς αντισυστημικούς της συνέλευσης) και άλλη ημέρα διαβούλευσης όπου τυχόν θα καλούσαν ακόμη και κάποιον/ους εκφράζοντας αντισυστημικές απόψεις, θα φαίνονταν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ΑΦΟΥ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΘΑ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΓΝΩΜΗ ΣΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ Αντί δηλαδή να καθιερώσει η Συνέλευση τη δημοκρατική ισηγορία που αποτελεί τη βασική αρχή της άμεσης δημοκρατίας και να καλέσουν ΤΟ ΠΟΛΥ και ένα εκπρόσωπο των συστημικών απόψεων (κανονικά δεν χρειαζόταν καν ν’ ακουστούν οι συστημικές απόψεις που τις ακούν όλοι κάθε μέρα στα κανάλια, ενώ φυσικά ποτέ δεν παρουσιάστηκε η αντισυστημική άποψη για την κρίση!) για ν’ αντιπαραθέσει την άποψη τους στην αντισυστημική άποψη, ―ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ―, κάνουν το ακριβώς αντίθετο! Και μάλιστα χειρότερα, αφού σε άλλη συνέλευση (αν γινόταν) θα έπρεπε κάποιος να αντιπαραθέσει αντισυστημικές απόψεις στη μαζική προπαγάνδα που γίνεται στο Σύνταγμα για ΕΛΕ (και φυσικά όλη την αντίστοιχη προπαγάνδα των ΜΜΕ)! Δηλαδή η αντισυστημική άποψη αντί να είναι η κυρίαρχη άποψη και ο κανόνας σε μια λαϊκή συνέλευση που θέλει να αντιπαλέψει το σύστημα έχει καταλήξει, χάρη στη μεθόδευση αυτή, να είναι η εξαίρεση!
8) Το δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας καλεί την ύστατη αυτή στιγμή τη γενική συνέλευση να σταματήσει άμεσα τη μεθόδευση αυτή, ακυρώνοντας την απόφαση για την πρόσκληση των συστημικών οικονομολόγων και, αντίθετα, να οργανώσει μόνο μια συζήτηση μεταξύ αντισυστημικών οικονομολόγων για τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης. Σε περίπτωση που δεν το κάνει αυτό η συνέλευση θα θεωρηθεί μια απόπειρα εξαπάτησης του λαϊκού κινήματος και θα καταγγελθεί δημόσια ως απόπειρα δημιουργίας συναίνεσης «από τα κάτω» για να περάσουν τελικά όλα τα ληστρικά μέτρα των ελίτ.
4 ΙΟΥΝΗ 2011
Η ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΤΗΣ «ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Η Περιεκτική Δημοκρατία, όπως και πολλοί άλλοι καλοπροαίρετοι στον ελευθεριακό και γενικότερα ριζοσπαστικό χώρο της Αριστεράς, υποδεχτήκαμε με θετικά σχόλια και ελπίδα τις «συνελεύσεις των Πλατειών» σαν ένα βήμα για μια πραγματική ειρηνική εξέγερση «από τα κάτω», παρά την ύποπτη μαζική στήριξη που απολάμβαναν από την αρχή οι συνελεύσεις αυτές από τα ΜΜΕ. Τώρα όμως αποδείχνεται περίτρανα ότι εξαπατηθήκαμε από μια απόλυτα μεθοδευμένη ψευτο-δημοκρατία που εξευτελίζει και την ίδια την έννοια της άμεσης δημοκρατίας, η οποία, αν δεν καταγγελθεί ΑΜΕΣΑ από τους καλοπροαίρετους μέσα στη συνέλευση, θα οδηγήσει όχι μόνο στην οριστική υποταγή των λαϊκών στρωμάτων στην κατοχή των ντόπιων και ξένων ελίτ αλλά και στον ευτελισμό της Άμεσης Δημοκρατίας πριν ακόμη έχουν την ευκαιρία να δοκιμαστούν στη πράξη. Να πώς έγινε η μεθόδευση:
1) Η συνέλευση, τόσο από έλλειψη πείρας σε παρόμοια εγχειρήματα, όσο και από τη σαφή μεθόδευση συγκεκριμένων συστημικών τάσεων εντός της συνέλευσης με καθοδηγητικό ρόλο σε αυτήν, οδηγήθηκε από την αρχή να παίρνει συνεχώς αποφάσεις σχεδόν επί παντός επιστητού και όχι για το μοναδικό θέμα που μαζεύτηκε ο λαός εκεί να συζητήσει: τα αίτια της κρίσης και να πάρει αποφάσεις για το πως θα οργανωθούν τα λαϊκά στρώματα ν’ανατρέψουν τη κατοχική Χούντα που επέβαλαν οι ντόπιες και ξένες ελίτ και να διώξει την Τρόικα ακυρώνοντας τα Μνημόνια. Γι’ αυτόν το λόγο ήταν και είναι επιτακτικό να ακουστούν αντισυστημικές απόψεις (τα συστημικά ψέματα, άπατες και τους υποστηρικτές τους τα ακούμε κάθε μέρα στα κανάλια!) με σκοπό να οργανωθεί ένα δημοψήφισμα ελεγχόμενο από τις συνελεύσεις στις πλατείες, τις γειτονιές, τα εργοστάσια, τα γραφεία κ.λπ. και μια γενική απεργία διαρκείας που θα ανέτρεπε τη Χούντα και θα επέβαλε μια κυβέρνηση Λαϊκής Ενότητας από εντολοδόχους των συνελεύσεων και όσους βουλευτές θα υιοθετούσαν τις αποφάσεις τους. Οι αντισυστημικές απόψεις δεν μπορεί παρά να έχουν ως ελάχιστο παρονομαστή την άμεση ανάγκη εξόδου από την ΕΕ (και όχι απλά την ΟΝΕ), η οποία επιβάλλει το παγκοσμιοποιημένο σύστημα στη χώρα μας, που δημιούργησε το Χρέος και την κρίση, ώστε να μπουν τα θεμέλια για μια πραγματική δημοκρατία των λαών, την οποία ευαγγελίζεται η συνέλευση. Αντ’ αυτού οργανώθηκε μια συνέλευση-χυλός που περνούσε αποφάσεις σχεδόν επί παντός επιστητού, τις οποίες κατόπιν ειδικές επιτροπές υποτίθεται έβαζαν σε εφαρμογή. Έτσι διασπάστηκε η Συνέλευση και αποπροσανατολίστηκε από τον μοναδικό στόχο της.
2) Μέσα στη σωρεία των αποφάσεων αυτών, μεθοδεύεται από κάποιους στις 31 Μάη να παρθεί και μια δήθεν ανώδυνη απόφαση για «ΗΜΕΡΑ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ», η οποία και περνά χωρίς ουσιαστική συζήτηση, παρά το γεγονός ότι προκαθόριζε τόσο τους στόχους του αγώνα όσο και τον τρόπο «ανάλυσης» τους. Δηλαδή, ουσιαστικά προκαθόρισε τη μορφή που θα έπαιρνε η «διαβούλευση» αυτή, ώστε να εκφράσει πιστά τις συστημικές απόψεις. Έτσι σύμφωνα με την απόφαση: «Πιθανότατα τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τη συνέλευση στο Σύνταγμα, αλλά και όλη την κοινωνία είναι δύο και από αυτά πηγάζουν όλα τα άλλα: πρώτον, αντιμετώπιση του προβλήματος του δημοσίου χρέους, δεύτερον, η έλλειψη ή και απόλυτη απουσία δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων σε αυτή τη χώρα (με δυο λέξεις αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς)». Στην πραγματικότητα, κανένα από αυτά τα «προβλήματα» δεν είναι αυτά που εκφράζουν τη σημερινή κρίση. Ούτε η οικονομική κρίση είναι απλά «θέμα δημόσιου χρέους» (όπως υποστηρίζει η συστημική άποψη και επαναλαμβάνει υιοθετώντας την η Λαϊκή Συνέλευση, αλλά είναι θέμα συνολικής κρίσης του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος γενικά και του Ελληνικού μοντέλου «ανάπτυξης» ειδικότερα), ούτε η πολιτική κρίση είναι θέμα «απουσίας δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων» (άποψη που έμμεσα θεωρεί τη δημοκρατία σαν ένα σύνολο διαδικασιών και όχι σαν πολίτευμα που εξασφαλίζει την πολιτική και οικονομική ισότητα μεταξύ όλων των πολιτών).
3) Η ιδία η απόφαση μεθοδεύει και τον τρόπο «ανάλυσης» της κρίσης όταν δηλώνει «Για να αποκτήσει πλήρη γνώση ο λαός και να μπορεί να αποφασίσει δημοκρατικά και με καθαρή κρίση αποφασίσαμε: «Το συντομότερο δυνατό…να οργανώσουμε μία ημέρα λαϊκής διαβούλευσης και ενημέρωσης με 4-5 καλεσμένους ομιλητές που να αναπτύξουν όλες τις αντίστοιχες απόψεις σχετικά με την αντιμετώπιση του χρέους και τη δανειακή σύμβαση του μνημονίου.». Και τη μεθοδεύει, γιατί αυστηρά περιορίζει τη συζήτηση της οικονομικής κρίσης στη συστημική άποψη ότι το χρέος είναι η αιτία της κρίσης, αποκλείοντας την αντισυστημική άποψη πως το Χρέος αποτελεί απλά το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της κρίσης.
4) Με βάση τη μεθόδευση αυτή, η ίδια απόφαση προβλέπει τη δημιουργία «ανοιχτής ομάδας οργάνωσής για την οποία συμμετοχές μπορούν να κατατίθενται στη γραμματεία». Και φυσικά αυτοί που μεθόδευσαν την παραπάνω διαδικασία σχημάτισαν και την Ομάδα αυτή, η οποία «κατά σύμπτωση» επιλεγεί τους ομιλητές μεταξύ των συστημικών αστέρων της ρεφορμιστικής «αριστεράς» που μιλούν βέβαια μόνο για Χρέος κάθε μέρα στα κανάλια, χωρίς ν’ αναφέρουν κουβέντα για έξοδο από ΕΕ, αλλά το πολύ κάποιοι από αυτούς για να μιλούν έξοδο από το Ευρώ, που βέβαια κάθε άλλο μας βγάζει από την βαθιά κρίση για γενιές στην οποία μας καταδικάζουν οι ντόπιες και ξένες ελίτ.
5) Έτσι, χωρίς βέβαια να ρωτήσει καμιά συνέλευση η Ομάδα Οργάνωσης, καλεί για τη Δευτέρα 6/6 γενική συνέλευση όπου θα μιλήσουν οι γνωστοί συστημικοί «ειδικοί» και αστέρες των καναλιών (καθώς και κομματικά στελέχη κάποιοι από αυτούς) για να περάσουν μια δήθεν «εναλλακτική» άποψη για την κρίση, η οποία βέβαια δεν θίγει στο παραμικρό τα πραγματικά συστημικά αίτια της κρίσης και τους αντισυστημικούς τρόπους εξόδου από αυτή!
Γιάννης Βαρουφάκης: Οικονομολόγος. Σχολιαστής του γνωστού αντιδραστικού site protagon του πασόκου Θεοδωράκη. Μέλος της Δημοκρατικής (γιαλαντζι) Αριστεράς του Κουβέλη.
Ευκλείδης Τσακαλώτος: Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και σύμβουλος του Τσίπρα.
Δημήτρης Καζάκης: Πρώην μέλος της ΣΠΙΘΑΣ, εθνικιστής, υποστηρικτής της πατριωτικής αριστεράς του κεφαλαίου (ο μόνος από τους συστημικούς «ειδικούς» αυτούς που μιλά για έξοδο από Ευρώ αλλά όχι βέβαια και από ΕΕ!)
Γιώργος Κατρούγκαλος: Αναπληρωτής Καθηγητής Συνταγματολόγος στο πανεπιστήμιο της Θράκης. Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, δηλαδή μεσολαβητής μεταξύ συνδικάτων και καπιταλιστών.
6) Η ίδια μεθόδευση στήνεται και με πολλά αλλά μέσα, τα κυριότερα από τα οποία είναι να επιτραπεί το στήσιμο περιπτέρου της ΕΛΕ μέσα στη Συνέλευση (προφανώς γιατί θεωρείται… ακομμάτιστη), ενώ πολλά μέλη της συνέλευσης που διαμαρτύρονται γι αυτήν την κατάφωρη παραβίαση του δήθεν ακομμάτιστου χαρακτήρα της συνέλευσης (που δεν επιτρέπει την ανάρτηση ούτε συνδικαλιστικού πανό) αγνοούνται, καθώς και να επιτραπεί πάνω από την κεντρική πλατφόρμα η ανάρτηση πανό για την ΕΛΕ που αποτελεί βέβαια βασικό μέσο διαχείρισης της κρίσης και του χρέους, δηλαδή διαχείρισης του συστήματος!
7) Προφανώς, ακόμη και να διοργάνωναν εκ των υστέρων (για να ικανοποιήσουν τους αφελείς αντισυστημικούς της συνέλευσης) και άλλη ημέρα διαβούλευσης όπου τυχόν θα καλούσαν ακόμη και κάποιον/ους εκφράζοντας αντισυστημικές απόψεις, θα φαίνονταν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ΑΦΟΥ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΘΑ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΓΝΩΜΗ ΣΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ Αντί δηλαδή να καθιερώσει η Συνέλευση τη δημοκρατική ισηγορία που αποτελεί τη βασική αρχή της άμεσης δημοκρατίας και να καλέσουν ΤΟ ΠΟΛΥ και ένα εκπρόσωπο των συστημικών απόψεων (κανονικά δεν χρειαζόταν καν ν’ ακουστούν οι συστημικές απόψεις που τις ακούν όλοι κάθε μέρα στα κανάλια, ενώ φυσικά ποτέ δεν παρουσιάστηκε η αντισυστημική άποψη για την κρίση!) για ν’ αντιπαραθέσει την άποψη τους στην αντισυστημική άποψη, ―ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ―, κάνουν το ακριβώς αντίθετο! Και μάλιστα χειρότερα, αφού σε άλλη συνέλευση (αν γινόταν) θα έπρεπε κάποιος να αντιπαραθέσει αντισυστημικές απόψεις στη μαζική προπαγάνδα που γίνεται στο Σύνταγμα για ΕΛΕ (και φυσικά όλη την αντίστοιχη προπαγάνδα των ΜΜΕ)! Δηλαδή η αντισυστημική άποψη αντί να είναι η κυρίαρχη άποψη και ο κανόνας σε μια λαϊκή συνέλευση που θέλει να αντιπαλέψει το σύστημα έχει καταλήξει, χάρη στη μεθόδευση αυτή, να είναι η εξαίρεση!
8) Το δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας καλεί την ύστατη αυτή στιγμή τη γενική συνέλευση να σταματήσει άμεσα τη μεθόδευση αυτή, ακυρώνοντας την απόφαση για την πρόσκληση των συστημικών οικονομολόγων και, αντίθετα, να οργανώσει μόνο μια συζήτηση μεταξύ αντισυστημικών οικονομολόγων για τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης. Σε περίπτωση που δεν το κάνει αυτό η συνέλευση θα θεωρηθεί μια απόπειρα εξαπάτησης του λαϊκού κινήματος και θα καταγγελθεί δημόσια ως απόπειρα δημιουργίας συναίνεσης «από τα κάτω» για να περάσουν τελικά όλα τα ληστρικά μέτρα των ελίτ.
4 ΙΟΥΝΗ 2011
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
EKΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Την Τετάρτη 1η Ιούνη, στις 7 μ.μ., το δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας και η ομάδα ΠΔ Αθήνας οργανώνουν στη Νομική Σχολή του Παν. Αθηνών (είσοδος από πεζόδρομο Μασσαλίας, αίθουσα 4, 3ος όροφος) συζήτηση με θέμα:
Για μια πραγματικά αντισυστημική πρόταση για την κρίση. Προς μια κοινή πλατφόρμα αντεπίθεσης “από τα κάτω”
με ομιλητές τους Τάκη Φωτόπουλο, Γιάννη Ραχιώτη και μέλη της ομάδας ΠΔ Αθήνας
Στόχοι της συζήτησης θα είναι
- να γίνουν ξεκάθαροι οι λόγοι της βαθιάς και επιδεινούμενης κρίσης που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα και γενικά στον ευρωπαϊκό Νότο και
- να διερευνηθούν οι λύσεις που συνάγονται από την ανάλυση των αιτίων που οδήγησαν στη σημερινή δραματική κατάσταση και απειλούν να ρίξουν το λαό για δεκαετίες στην έσχατη εξαθλίωση, οικονομική και γενικά κοινωνική.
- η συζήτηση μιας κοινής πλατφόρμας αντεπίθεσης “από τα κάτω” ως μια ΕΛΑΧΙΣΤΗ βάση προγραμματικής συμπαράταξης των ριζοσπαστικών δυνάμεων, τοπικών κινήσεων, της βάσης των συνδικάτων, απλών εργαζόμενων και πολιτών. Με στόχο, φυσικά, την οριστική διέξοδο από τη σημερινή κρίση και την θεμελίωση μιας αυτοδύναμης Οικονομίας, στον δρόμο για την οριστική ανατροπή και αντικατάσταση του συστήματος της Οικονομίας της Αγοράς και της Αντιπροσωπευτικής “Δημοκρατίας”.
Η προσέγγιση αυτή συνεπάγεται την απόρριψη των ουσιαστικά αποπροσανατολιστικών και ουτοπικών (με την αρνητική έννοια) προτάσεων της Αριστεράς, ρεφορμιστικής και αντισυστημικής, που δεν οδηγούν σε κάποια λύση, αλλά αντίθετα συμβάλλουν στην απάθεια των πολιτών.
Παλεύουμε για τη δημιουργία μιας εντελώς διαφορετικής παραγωγικής και καταναλωτικής δομής, η οποία θα επέτρεπε την οικονομική αυτοδυναμία (όχι αυτάρκεια) του ελληνικού λαού, σ' ένα πλαίσιο οικονομικής δημοκρατίας όπου ο ίδιος ο λαός, και όχι οι ντόπιες και ξένες ελίτ, ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την οικονομική διαδικασία. Αυτό θα δημιουργούσε τις συνθήκες για τη μόνιμη οικονομική απεξάρτηση, σε πρώτο στάδιο, ξεκινώντας από την ίδια τη χώρα, με τη μονομερή έξοδο από την ΕΕ. Σε αμέσως επόμενο στάδιο, οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που έχουν παρόμοιο επίπεδο Ανάπτυξης (και πλήττονται μαζικά από τη σημερινή δομική κρίση), όταν βγουν από την ΕΕ, θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ξέχωρη ένωση, με στόχο στο τελικό βήμα μια συνομοσπονδία Περιεκτικών Δημοκρατιών των λαών της περιοχής.
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
ΟΙ "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ" ΚΟΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ
Οι "εξεγερμενοι" και "επαναστάτες" της Λιβύης... Ή οπως σωστά χαρακτηρίστηκαν απο πολλούς οι "Κόντρας της Λιβύης", χαρείτε τους!!
Τρίτη 17 Μαΐου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΞΑΡΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 12 ΜΑΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
H ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ
Όπως ήταν αναμενόμενο, η άκρατη οικονομική βία που έχει εξαπολύσει εναντίον των λαϊκών στρωμάτων εδώ και ένα χρόνο η κοινοβουλευτική Χούντα, ώστε να "πληρώσει μέχρι δεκάρας" τους δανειστές μας για τα χρέη που δημιούργησαν οι ντόπιες και ξένες ελίτ (όπως δηλώνει ο δωσίλογος αρχηγός της), ήδη βάφει τα χέρια της και με το αίμα διαδηλωτών. Και ήταν αναμενόμενο, γιατί δεν υπάρχει ιστορικό παράδειγμα που ανάλογη ωμή οικονομική βία δεν οδήγησε σε φυσική βία των ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων που τα υποστηρίζουν για να διατηρήσουν τα προνομία τους. Όταν λοιπόν ο εκπρόσωπος της Χούντας δηλώνει "Η βία είναι σαφώς καταδικαστέα, από όπου και αν προέρχεται", αποπροσανατολίζοντας με το γνωστό κόλπο που χρησιμοποιούν ανά τον κόσμο τα απατηλά ΜΜΕ και οι εξίσου απατηλές "Αριστερές" των ίσων αποστάσεων ότι φταίνε τα "παρεκτρεπόμενα" κρατικά όργανα (που όμως εντολές των ελίτ εκτελούν, έστω και με υπερβάλλοντα ζήλο), όπως φταίνε και οι διαδηλωτές που αμύνονται για την καταστροφή της ζωής τους, "ξεχνά" να αναφέρει ότι η βία προέρχεται ΜΟΝΟ από μια πλευρά: από την πλευρά των ελίτ, που ξεκινά ως οικονομική βία, για να καταλήξει ως κρατική βία.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΤ
Δεν είναι πλέον δυνατόν τα μπλοκ των διαδηλωτών να κατεβαίνουν ως έρμαια στη βορά των δολοφονικών διαθέσεων των ταγμάτων ασφαλείας της κοινοβουλευτικής χούντας. Επιβάλλεται η αυτοπροστασία των διαδηλωτών μέσα στα μπλόκα που πρέπει να λειτουργούν πλέον και ως πολιτοφυλακές εξασφαλίζοντας συντεταγμένα την απόκρουση των δολοφονικών επιθέσεων και την προστασία των διαδηλωτών. Καλούνται οι συλλογικότητες να οργανώσουν την αυτοπροστασία των μελών τους, πριν η Χούντα καταφέρει με την τρομοκρατία της να κάνει τις μαζικές διαδηλώσεις τμήμα της Ιστορίας...
ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ:
ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ:
Α) ΤΗΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΛΙΤ, ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Β) ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΠΟΥ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ
Γ) ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
12 ΜΑΗ 2011
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
--------------------------------------------------------------------------------
H ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ
Όπως ήταν αναμενόμενο, η άκρατη οικονομική βία που έχει εξαπολύσει εναντίον των λαϊκών στρωμάτων εδώ και ένα χρόνο η κοινοβουλευτική Χούντα, ώστε να "πληρώσει μέχρι δεκάρας" τους δανειστές μας για τα χρέη που δημιούργησαν οι ντόπιες και ξένες ελίτ (όπως δηλώνει ο δωσίλογος αρχηγός της), ήδη βάφει τα χέρια της και με το αίμα διαδηλωτών. Και ήταν αναμενόμενο, γιατί δεν υπάρχει ιστορικό παράδειγμα που ανάλογη ωμή οικονομική βία δεν οδήγησε σε φυσική βία των ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων που τα υποστηρίζουν για να διατηρήσουν τα προνομία τους. Όταν λοιπόν ο εκπρόσωπος της Χούντας δηλώνει "Η βία είναι σαφώς καταδικαστέα, από όπου και αν προέρχεται", αποπροσανατολίζοντας με το γνωστό κόλπο που χρησιμοποιούν ανά τον κόσμο τα απατηλά ΜΜΕ και οι εξίσου απατηλές "Αριστερές" των ίσων αποστάσεων ότι φταίνε τα "παρεκτρεπόμενα" κρατικά όργανα (που όμως εντολές των ελίτ εκτελούν, έστω και με υπερβάλλοντα ζήλο), όπως φταίνε και οι διαδηλωτές που αμύνονται για την καταστροφή της ζωής τους, "ξεχνά" να αναφέρει ότι η βία προέρχεται ΜΟΝΟ από μια πλευρά: από την πλευρά των ελίτ, που ξεκινά ως οικονομική βία, για να καταλήξει ως κρατική βία.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΤ
Δεν είναι πλέον δυνατόν τα μπλοκ των διαδηλωτών να κατεβαίνουν ως έρμαια στη βορά των δολοφονικών διαθέσεων των ταγμάτων ασφαλείας της κοινοβουλευτικής χούντας. Επιβάλλεται η αυτοπροστασία των διαδηλωτών μέσα στα μπλόκα που πρέπει να λειτουργούν πλέον και ως πολιτοφυλακές εξασφαλίζοντας συντεταγμένα την απόκρουση των δολοφονικών επιθέσεων και την προστασία των διαδηλωτών. Καλούνται οι συλλογικότητες να οργανώσουν την αυτοπροστασία των μελών τους, πριν η Χούντα καταφέρει με την τρομοκρατία της να κάνει τις μαζικές διαδηλώσεις τμήμα της Ιστορίας...
ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ:
ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ:
Α) ΤΗΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΛΙΤ, ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Β) ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΠΟΥ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ
Γ) ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
12 ΜΑΗ 2011
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 11 ΜΑΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
Η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε., Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΛΥΣΗ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΙΤ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΨΕΥΤΟ-“ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”
Σήμερα, είναι ορατό πως οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ στο εξωτερικό και την Ελλάδα καθημερινά “ανοίγουν σαμπάνιες” με την ουσιαστικά πενιχρή αντίσταση του λαού απέναντι στην πρωτοφανή λαίλαπα του συστήματος, τόσο στην Ελλάδα όσο και γενικά στην περιφέρεια, αλλά και στον Βορρά. Οι ντόπιοι δοσίλογοι της υπερεθνικής ελίτ –δηλαδή της κυρίαρχης ελίτ που ελέγχει το διεθνοποιημένο σύστημα της Οικονομίας της Αγοράς και της Aντιπροσωπευτικής ψευτο- “Δημοκρατίας”–, η κυβέρνηση του “Γιωργάκη” και ο κοινοβουλευτικός του λόχος, εξαπατούν ξεδιάντροπα και συστηματικά τον ελληνικό λαό, παίρνοντας μέτρα τελείως αντίθετα απ' ό,τι υπόσχονται, ενώ:
- Εφαρμόζουν νέα μέτρα και προετοιμάζουν νέα Μνημόνια, τα οποία θα οδηγήσουν στο ξεπούλημα πελώριου τμήματος του κοινωνικού μας πλούτου, με «αντάλλαγμα» νέο δάνειο που θα αυξήσει παραπέρα το Χρέος και θα οδηγήσει στην ανάγκη και για άλλα ξεπουλήματα στο μέλλον, μέχρι να καταλήξουμε ξένοι στη χώρα μας, όπως άλλωστε ακριβώς έγινε σε όλες τις Λατινοαμερικάνικες «Μπανανίες» τα τελευταία χρόνια! Και φυσικά το προηγούμενο Μνημόνιο ήδη έχει οδηγήσει σε ανάκληση κοινωνικών κατακτήσεων πολλών δεκαετιών, και σε εργασιακό Μεσαίωνα του 19ου αιώνα. Από το πετσόκομμα των μισθών και συντάξεων, την αποδόμηση βασικών κοινωνικών υπηρεσιών, μέχρι τον “Καλλικράτη στην Παιδεία και την Υγεία” (με συγχωνεύσεις νοσοκομείων και σχολείων, κατάργηση βασικών παροχών), αντιμετωπίζουμε μια ομοβροντία συστημικών μέτρων που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οδηγούν στην ανεργία (ήδη πάνω από 1.000.000 επίσημα άνεργοι), την πτωχοποίηση τεράστιου τμήματος του λαού και την κοινωνική υποτέλεια της μεγάλης πλειοψηφίας του.
- Ταυτόχρονα, παίζουν ρόλο πρόθυμων συμμάχων-ανδρείκελων στο γκανγκστερικό έγκλημα κατά των αραβικών λαών από την υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ, και ιδιαίτερα κατά του λαού της Λιβύης και σύντομα της Συρίας, που ετοιμάζονται και αυτές να ενσωματωθούν “δημοκρατικότατα” στο διεθνές σύστημα, ώστε να γευτούν οι λαοί τους τα “καλά” της δυτικής ψευτο-“δημοκρατίας” και της πλήρους οικονομικής υποτέλειας. Μια εκστρατεία που έλαβε χώρα με τη βοήθεια των ψευτο- “εξεγερμένων”, που ελέγχονται από πράκτορες της CIA και άλλες “δημοκρατικές δυνάμεις” που κατέφτασαν από τη Δύση στις εξεγερμένες περιοχές. “Εξεγερμένοι” που ανακηρύχτηκαν από τα ΜΜΕ και μέρος της Αριστεράς “λαϊκοί άμαχοι επαναστάτες”, τους οποίους “αιματοκυλούσαν μαζικά” οι “χασάπηδες παρανοϊκοί δικτάτορες” με παραπλανητικά βίντεο και ρεπορτάζ, ενώ ουδέποτε διαχώρισαν τη θέση τους από την επέμβαση της υπερεθνικής ελίτ και του ΝΑΤΟ εναντίον των ίδιων των συμπολιτών τους!
Οι σημερινές δραματικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν τον όρο “κοινοβουλευτική Χούντα” για την πιο αδίστακτη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και τον καλοθρεμμένο μηχανισμό προπαγάνδας (με τη βοήθεια των κρατικοδίαιτων και συστημικών παπαγαλακιών της) που έχει στηθεί για την προώθηση του “Μονόδρομου” που επιβάλλει, και για τον οποίον δήθεν δεν διατυπώθηκε εναλλακτική λύση!
ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ
Τη στιγμή που η συστημική επίθεση κατά των λαών του Νότου έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας, η Αριστερά, κρατικο-σοσιαλιστική και ελευθεριακή, έχει αγγίξει τα όρια του εκφυλισμού, είτε “αντικειμενικά” είτε εσκεμμένα, προωθώντας:
- “Λύσεις” (όπως ο πολυδιαφημισμένος Λογιστικός Έλεγχος Χρέους) που δεν είναι μόνο αποπροσανατολιστικές όσον αφορά στα αίτια για την κρίση, αφού κάνουν “τουμπεκί ψιλοκομμένο” τη δομική εξάρτηση της χώρας από τα καπιταλιστικά κέντρα μέσα σε μια ενιαία αγορά όπως η ΕΕ, που είναι η απώτερη αιτία του Χρέους, αλλά και ουτοπικές με την πιο αρνητική έννοια. Κι αυτό γιατί ακόμα κι αν μπορούσε να γίνει ο έλεγχος για να κοπεί ένα μέρος του Χρέους ως παράνομο, με τη σημερινή εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας μέσα στην ΕΕ, σε λίγα χρόνια θα είχαμε μεγαλύτερο χρέος, ενώ στο μεταξύ θα είχαμε χάσει και όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις μας δεκαετιών.
- “Αναλύσεις” που μπλέκουν δύο διαφορετικά φαινόμενα του συστήματος: την Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση στα μητροπολιτικά κέντρα με τη Δημοσιονομική Κρίση στην περιφέρεια, η οποία οφείλεται στην αποδόμηση της παραγωγικής δομής σε χώρες όπως η Ελλάδα, που ήταν ανέκαθεν ένα προτεκτοράτο των δυτικών ελίτ, και αυτή η εξάρτηση εντάθηκε ακόμα περισσότερο μέσα σε μια ένωση οικονομικά άνισων χωρών, όπως είναι η ΕΕ! Αντί λοιπόν μεγάλο μέρος της Αριστεράς να εστιάσει στη δομική ανισότητα που δημιούργησε στην Ελλάδα το φαινόμενο της “καταναλωτικής κοινωνίας χωρίς παραγωγική βάση”, φαινόμενο που επιταχύνθηκε με την ένταξη στην ΕΕ και την ΟΝΕ, εντοπίζει τα αίτια στον Χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος όμως ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα αναπτυγμένος στην Ελλάδα και στην περιφέρεια της ΕΕ!
- “Υπερ-επαναστατικές” προτάσεις που απαιτούν τη συνολική διαγραφή του Χρέους σήμερα, λες και υπάρχουν επαναστατικές συνθήκες, όταν δεν υπάρχουν καν εξεγερσιακές, ενώ η κοινοβουλευτική Χούντα (είτε με τη μορφή Γιωργάκη είτε με άλλη “ενωτική” μορφή) συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της!
- “Ψευτο-επαναστατικές” θέσεις που σχετίζονται και με τις “ίσες αποστάσεις” στο έγκλημα κατά του λιβυκού λαού (που κάθε άλλο παρά άσχετο είναι με το έγκλημα κατά του ελληνικού λαού σήμερα). Αυτές προφητεύουν κάποια... “διεθνιστική επανάσταση” των λαών της περιοχής, παρόλο το πλήθος στοιχείων που έχουν δει το φως για το είδος των “εξεγέρσεων” στη Λιβύη αλλά και στη Συρία, ως μέρος της εκστρατείας της υπερεθνικής ελίτ για ενσωμάτωση αυτών των χωρών –και τελικά, βέβαια, του Ιράν– στο διεθνοποιημένο σύστημα, με στόχο την αλλαγή του Χάρτη όλης της περιοχής. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς σήμερα καταλήγει να κάνει τελικά τον αριστερό ψάλτη του συστήματος..
Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Συνεπώς, το Χρέος και η Χρεοκοπία είναι συμπτώματα της κρίσης στην Ελλάδα και όχι το αίτιο. Ακόμα και αν αύριο μας χάριζαν οι πιστωτές μας ολόκληρο το χρέος, θα ήταν θέμα χρόνου να ξαναβρεθούμε στην ίδια θέση, εφόσον παραμέναμε στην ΕΕ και διατηρούσαμε τις αγορές μας ανοιχτές και απελευθερωμένες, όπως αυτή επιβάλλει! Η Χρεοκοπία ή όπως αλλιώς ονομαστεί (αναδιάρθρωση, “κούρεμα” κτλ.) είναι δεδομένη. Το ζητούμενο για εμάς είναι αν η Χρεοκοπία θα γίνει με τους δικούς μας όρους ή με τους όρους των ελίτ (οι οποίες ευθύνονται πλήρως για το Χρέος, που οι ίδιες δημιούργησαν), όπως γίνεται τώρα.
Η κίνηση της Περιεκτικής Δημοκρατίας έχει κάνει ολοκληρωμένη πρόταση για έξοδο από τη σημερινή κρίση, με ένα πακέτο άμεσων μέτρων που θα πάρει μια Κυβέρνηση Λαϊκής Ενότητας, (χωρίς να περιμένουμε την «επανάσταση» κατά του καπιταλισμού που ανήκει αυτή τη στιγμή στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας), η οποία θα ανέτρεπε όχι μόνο το καθεστώς Γιωργάκη και τους συνοδοιπόρους του δεξιά και “αριστερά”, αλλά και όλα τα ληστρικά μέτρα που πήραν με το λεγόμενο “Μονόδρομο”, ανοίγοντας σταδιακά το δρόμο για την οριστική αποτίναξη της καπιταλιστικής Οικονομίας της Αγοράς και τη δημιουργία μιας αυτοδύναμης Οικονομίας.
Αυτό απαιτεί συνολικά:
1) την Άμεση Έξοδο από την Ευρωζώνη, ως την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας που θα μας επέτρεπε τη λήψη μέτρων σαν τα παρακάτω, που σήμερα είναι αδιανόητα μέσα στο θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ.
2) τη Μονομερή Έξοδο από την ΕΕ, ως την επαρκή συνθήκη για την ικανοποίηση των παραπάνω αιτημάτων και κυρίως του τελευταίου, για τη δημιουργία των προϋποθέσεων αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι χωρίς την έξοδο από την ΕΕ η χώρα εξακολουθεί να δεσμεύεται από τις «4 ελευθερίες» της συνθήκης του Μάαστριχτ που κάνουν αδύνατη την εφαρμογή αποτελεσματικών κοινωνικών ελέγχων στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών και ουσιαστικά υπονομεύουν τα οφέλη από την όποια οικονομική κυριαρχία θα αποκτούσε η χώρα από την έξοδό της από την Ευρωζώνη.
3) Για να μην είναι όμως οδυνηρή η παραπάνω διαδικασία, θα πρέπει να συνδυαστεί με ένα Συμπληρωματικό «Πακέτο» Μέτρων όπως τα παρακάτω, που θα γίνουν εφικτά μετά την έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ και τη συνακόλουθη αποδέσμευσή μας από το Σύμφωνο Σταθερότητας. Δηλαδή, μέτρα όπως:
v Προσωρινή ολοκληρωτική Απαγόρευση της Εξόδου Κεφαλαίου από τη χώρα μέχρις ότου συντελεστεί η μετάβαση από το ευρώ στο νέο νόμισμα
v Επανεισαγωγή της δραχμής που θα συνοδευόταν με μια λογική υποτίμηση π.χ. της τάξης του 30% που θα συνοδευόταν με ενίσχυση των λαϊκών εισοδημάτων
v Ταυτόχρονη με την έξοδο από ΟΝΕ/ΕΕ εθνικοποίηση όλων των Τραπεζών
v Δραχμοποίηση του Χρέους
v Επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους, από θέση ισχύος πλέον, και με την απειλή κήρυξης άμεσης χρεοκοπίας, (δηλαδή στάσης των πληρωμών τοκοχρεωλυσίων σε περίπτωση μη αποδοχής της), με στόχο τη σημαντική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και την περικοπή σημαντικού μέρους του (π.χ. Του 50%), και
v Σταδιακή Αποπληρωμή του Χρέους ΜΟΝΟ από τις ντόπιες και ξένες ελίτ που το δημιούργησαν, μετά από απογραφή της κινητής και ακίνητης περιουσίας καθώς και της αμύθητης εκκλησιαστικής περιουσίας.
Παλεύουμε για τη δημιουργία μιας εντελώς διαφορετικής παραγωγικής και καταναλωτικής δομής, η οποία θα επέτρεπε την οικονομική αυτοδυναμία (όχι αυτάρκεια) του ελληνικού λαού, σ' ένα πλαίσιο οικονομικής δημοκρατίας όπου ο ίδιος ο λαός, και όχι οι ντόπιες και ξένες ελίτ, ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την οικονομική διαδικασία. Αυτό θα δημιουργούσε τις συνθήκες για τη μόνιμη οικονομική απεξάρτηση, σε πρώτο στάδιο, ξεκινώντας από την ίδια τη χώρα, με τη μονομερή έξοδο από την ΕΕ. Σε αμέσως επόμενο στάδιο, οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που έχουν παρόμοιο επίπεδο Ανάπτυξης (και πλήττονται μαζικά από τη σημερινή δομική κρίση), όταν βγουν από την ΕΕ, θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ξέχωρη ένωση, με στόχο στο τελικό βήμα μια συνομοσπονδία Περιεκτικών Δημοκρατιών των λαών της περιοχής.
11 ΜΑΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
--------------------------------------------------------------------------------
Η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε., Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΛΥΣΗ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΙΤ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΨΕΥΤΟ-“ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”
Σήμερα, είναι ορατό πως οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ στο εξωτερικό και την Ελλάδα καθημερινά “ανοίγουν σαμπάνιες” με την ουσιαστικά πενιχρή αντίσταση του λαού απέναντι στην πρωτοφανή λαίλαπα του συστήματος, τόσο στην Ελλάδα όσο και γενικά στην περιφέρεια, αλλά και στον Βορρά. Οι ντόπιοι δοσίλογοι της υπερεθνικής ελίτ –δηλαδή της κυρίαρχης ελίτ που ελέγχει το διεθνοποιημένο σύστημα της Οικονομίας της Αγοράς και της Aντιπροσωπευτικής ψευτο- “Δημοκρατίας”–, η κυβέρνηση του “Γιωργάκη” και ο κοινοβουλευτικός του λόχος, εξαπατούν ξεδιάντροπα και συστηματικά τον ελληνικό λαό, παίρνοντας μέτρα τελείως αντίθετα απ' ό,τι υπόσχονται, ενώ:
- Εφαρμόζουν νέα μέτρα και προετοιμάζουν νέα Μνημόνια, τα οποία θα οδηγήσουν στο ξεπούλημα πελώριου τμήματος του κοινωνικού μας πλούτου, με «αντάλλαγμα» νέο δάνειο που θα αυξήσει παραπέρα το Χρέος και θα οδηγήσει στην ανάγκη και για άλλα ξεπουλήματα στο μέλλον, μέχρι να καταλήξουμε ξένοι στη χώρα μας, όπως άλλωστε ακριβώς έγινε σε όλες τις Λατινοαμερικάνικες «Μπανανίες» τα τελευταία χρόνια! Και φυσικά το προηγούμενο Μνημόνιο ήδη έχει οδηγήσει σε ανάκληση κοινωνικών κατακτήσεων πολλών δεκαετιών, και σε εργασιακό Μεσαίωνα του 19ου αιώνα. Από το πετσόκομμα των μισθών και συντάξεων, την αποδόμηση βασικών κοινωνικών υπηρεσιών, μέχρι τον “Καλλικράτη στην Παιδεία και την Υγεία” (με συγχωνεύσεις νοσοκομείων και σχολείων, κατάργηση βασικών παροχών), αντιμετωπίζουμε μια ομοβροντία συστημικών μέτρων που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι οδηγούν στην ανεργία (ήδη πάνω από 1.000.000 επίσημα άνεργοι), την πτωχοποίηση τεράστιου τμήματος του λαού και την κοινωνική υποτέλεια της μεγάλης πλειοψηφίας του.
- Ταυτόχρονα, παίζουν ρόλο πρόθυμων συμμάχων-ανδρείκελων στο γκανγκστερικό έγκλημα κατά των αραβικών λαών από την υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ, και ιδιαίτερα κατά του λαού της Λιβύης και σύντομα της Συρίας, που ετοιμάζονται και αυτές να ενσωματωθούν “δημοκρατικότατα” στο διεθνές σύστημα, ώστε να γευτούν οι λαοί τους τα “καλά” της δυτικής ψευτο-“δημοκρατίας” και της πλήρους οικονομικής υποτέλειας. Μια εκστρατεία που έλαβε χώρα με τη βοήθεια των ψευτο- “εξεγερμένων”, που ελέγχονται από πράκτορες της CIA και άλλες “δημοκρατικές δυνάμεις” που κατέφτασαν από τη Δύση στις εξεγερμένες περιοχές. “Εξεγερμένοι” που ανακηρύχτηκαν από τα ΜΜΕ και μέρος της Αριστεράς “λαϊκοί άμαχοι επαναστάτες”, τους οποίους “αιματοκυλούσαν μαζικά” οι “χασάπηδες παρανοϊκοί δικτάτορες” με παραπλανητικά βίντεο και ρεπορτάζ, ενώ ουδέποτε διαχώρισαν τη θέση τους από την επέμβαση της υπερεθνικής ελίτ και του ΝΑΤΟ εναντίον των ίδιων των συμπολιτών τους!
Οι σημερινές δραματικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν τον όρο “κοινοβουλευτική Χούντα” για την πιο αδίστακτη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και τον καλοθρεμμένο μηχανισμό προπαγάνδας (με τη βοήθεια των κρατικοδίαιτων και συστημικών παπαγαλακιών της) που έχει στηθεί για την προώθηση του “Μονόδρομου” που επιβάλλει, και για τον οποίον δήθεν δεν διατυπώθηκε εναλλακτική λύση!
ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ
Τη στιγμή που η συστημική επίθεση κατά των λαών του Νότου έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας, η Αριστερά, κρατικο-σοσιαλιστική και ελευθεριακή, έχει αγγίξει τα όρια του εκφυλισμού, είτε “αντικειμενικά” είτε εσκεμμένα, προωθώντας:
- “Λύσεις” (όπως ο πολυδιαφημισμένος Λογιστικός Έλεγχος Χρέους) που δεν είναι μόνο αποπροσανατολιστικές όσον αφορά στα αίτια για την κρίση, αφού κάνουν “τουμπεκί ψιλοκομμένο” τη δομική εξάρτηση της χώρας από τα καπιταλιστικά κέντρα μέσα σε μια ενιαία αγορά όπως η ΕΕ, που είναι η απώτερη αιτία του Χρέους, αλλά και ουτοπικές με την πιο αρνητική έννοια. Κι αυτό γιατί ακόμα κι αν μπορούσε να γίνει ο έλεγχος για να κοπεί ένα μέρος του Χρέους ως παράνομο, με τη σημερινή εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας μέσα στην ΕΕ, σε λίγα χρόνια θα είχαμε μεγαλύτερο χρέος, ενώ στο μεταξύ θα είχαμε χάσει και όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις μας δεκαετιών.
- “Αναλύσεις” που μπλέκουν δύο διαφορετικά φαινόμενα του συστήματος: την Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση στα μητροπολιτικά κέντρα με τη Δημοσιονομική Κρίση στην περιφέρεια, η οποία οφείλεται στην αποδόμηση της παραγωγικής δομής σε χώρες όπως η Ελλάδα, που ήταν ανέκαθεν ένα προτεκτοράτο των δυτικών ελίτ, και αυτή η εξάρτηση εντάθηκε ακόμα περισσότερο μέσα σε μια ένωση οικονομικά άνισων χωρών, όπως είναι η ΕΕ! Αντί λοιπόν μεγάλο μέρος της Αριστεράς να εστιάσει στη δομική ανισότητα που δημιούργησε στην Ελλάδα το φαινόμενο της “καταναλωτικής κοινωνίας χωρίς παραγωγική βάση”, φαινόμενο που επιταχύνθηκε με την ένταξη στην ΕΕ και την ΟΝΕ, εντοπίζει τα αίτια στον Χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος όμως ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα αναπτυγμένος στην Ελλάδα και στην περιφέρεια της ΕΕ!
- “Υπερ-επαναστατικές” προτάσεις που απαιτούν τη συνολική διαγραφή του Χρέους σήμερα, λες και υπάρχουν επαναστατικές συνθήκες, όταν δεν υπάρχουν καν εξεγερσιακές, ενώ η κοινοβουλευτική Χούντα (είτε με τη μορφή Γιωργάκη είτε με άλλη “ενωτική” μορφή) συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της!
- “Ψευτο-επαναστατικές” θέσεις που σχετίζονται και με τις “ίσες αποστάσεις” στο έγκλημα κατά του λιβυκού λαού (που κάθε άλλο παρά άσχετο είναι με το έγκλημα κατά του ελληνικού λαού σήμερα). Αυτές προφητεύουν κάποια... “διεθνιστική επανάσταση” των λαών της περιοχής, παρόλο το πλήθος στοιχείων που έχουν δει το φως για το είδος των “εξεγέρσεων” στη Λιβύη αλλά και στη Συρία, ως μέρος της εκστρατείας της υπερεθνικής ελίτ για ενσωμάτωση αυτών των χωρών –και τελικά, βέβαια, του Ιράν– στο διεθνοποιημένο σύστημα, με στόχο την αλλαγή του Χάρτη όλης της περιοχής. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς σήμερα καταλήγει να κάνει τελικά τον αριστερό ψάλτη του συστήματος..
Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Συνεπώς, το Χρέος και η Χρεοκοπία είναι συμπτώματα της κρίσης στην Ελλάδα και όχι το αίτιο. Ακόμα και αν αύριο μας χάριζαν οι πιστωτές μας ολόκληρο το χρέος, θα ήταν θέμα χρόνου να ξαναβρεθούμε στην ίδια θέση, εφόσον παραμέναμε στην ΕΕ και διατηρούσαμε τις αγορές μας ανοιχτές και απελευθερωμένες, όπως αυτή επιβάλλει! Η Χρεοκοπία ή όπως αλλιώς ονομαστεί (αναδιάρθρωση, “κούρεμα” κτλ.) είναι δεδομένη. Το ζητούμενο για εμάς είναι αν η Χρεοκοπία θα γίνει με τους δικούς μας όρους ή με τους όρους των ελίτ (οι οποίες ευθύνονται πλήρως για το Χρέος, που οι ίδιες δημιούργησαν), όπως γίνεται τώρα.
Η κίνηση της Περιεκτικής Δημοκρατίας έχει κάνει ολοκληρωμένη πρόταση για έξοδο από τη σημερινή κρίση, με ένα πακέτο άμεσων μέτρων που θα πάρει μια Κυβέρνηση Λαϊκής Ενότητας, (χωρίς να περιμένουμε την «επανάσταση» κατά του καπιταλισμού που ανήκει αυτή τη στιγμή στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας), η οποία θα ανέτρεπε όχι μόνο το καθεστώς Γιωργάκη και τους συνοδοιπόρους του δεξιά και “αριστερά”, αλλά και όλα τα ληστρικά μέτρα που πήραν με το λεγόμενο “Μονόδρομο”, ανοίγοντας σταδιακά το δρόμο για την οριστική αποτίναξη της καπιταλιστικής Οικονομίας της Αγοράς και τη δημιουργία μιας αυτοδύναμης Οικονομίας.
Αυτό απαιτεί συνολικά:
1) την Άμεση Έξοδο από την Ευρωζώνη, ως την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας που θα μας επέτρεπε τη λήψη μέτρων σαν τα παρακάτω, που σήμερα είναι αδιανόητα μέσα στο θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ.
2) τη Μονομερή Έξοδο από την ΕΕ, ως την επαρκή συνθήκη για την ικανοποίηση των παραπάνω αιτημάτων και κυρίως του τελευταίου, για τη δημιουργία των προϋποθέσεων αυτοδυναμίας. Και αυτό, διότι χωρίς την έξοδο από την ΕΕ η χώρα εξακολουθεί να δεσμεύεται από τις «4 ελευθερίες» της συνθήκης του Μάαστριχτ που κάνουν αδύνατη την εφαρμογή αποτελεσματικών κοινωνικών ελέγχων στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών και ουσιαστικά υπονομεύουν τα οφέλη από την όποια οικονομική κυριαρχία θα αποκτούσε η χώρα από την έξοδό της από την Ευρωζώνη.
3) Για να μην είναι όμως οδυνηρή η παραπάνω διαδικασία, θα πρέπει να συνδυαστεί με ένα Συμπληρωματικό «Πακέτο» Μέτρων όπως τα παρακάτω, που θα γίνουν εφικτά μετά την έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ και τη συνακόλουθη αποδέσμευσή μας από το Σύμφωνο Σταθερότητας. Δηλαδή, μέτρα όπως:
v Προσωρινή ολοκληρωτική Απαγόρευση της Εξόδου Κεφαλαίου από τη χώρα μέχρις ότου συντελεστεί η μετάβαση από το ευρώ στο νέο νόμισμα
v Επανεισαγωγή της δραχμής που θα συνοδευόταν με μια λογική υποτίμηση π.χ. της τάξης του 30% που θα συνοδευόταν με ενίσχυση των λαϊκών εισοδημάτων
v Ταυτόχρονη με την έξοδο από ΟΝΕ/ΕΕ εθνικοποίηση όλων των Τραπεζών
v Δραχμοποίηση του Χρέους
v Επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους, από θέση ισχύος πλέον, και με την απειλή κήρυξης άμεσης χρεοκοπίας, (δηλαδή στάσης των πληρωμών τοκοχρεωλυσίων σε περίπτωση μη αποδοχής της), με στόχο τη σημαντική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και την περικοπή σημαντικού μέρους του (π.χ. Του 50%), και
v Σταδιακή Αποπληρωμή του Χρέους ΜΟΝΟ από τις ντόπιες και ξένες ελίτ που το δημιούργησαν, μετά από απογραφή της κινητής και ακίνητης περιουσίας καθώς και της αμύθητης εκκλησιαστικής περιουσίας.
Παλεύουμε για τη δημιουργία μιας εντελώς διαφορετικής παραγωγικής και καταναλωτικής δομής, η οποία θα επέτρεπε την οικονομική αυτοδυναμία (όχι αυτάρκεια) του ελληνικού λαού, σ' ένα πλαίσιο οικονομικής δημοκρατίας όπου ο ίδιος ο λαός, και όχι οι ντόπιες και ξένες ελίτ, ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την οικονομική διαδικασία. Αυτό θα δημιουργούσε τις συνθήκες για τη μόνιμη οικονομική απεξάρτηση, σε πρώτο στάδιο, ξεκινώντας από την ίδια τη χώρα, με τη μονομερή έξοδο από την ΕΕ. Σε αμέσως επόμενο στάδιο, οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που έχουν παρόμοιο επίπεδο Ανάπτυξης (και πλήττονται μαζικά από τη σημερινή δομική κρίση), όταν βγουν από την ΕΕ, θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ξέχωρη ένωση, με στόχο στο τελικό βήμα μια συνομοσπονδία Περιεκτικών Δημοκρατιών των λαών της περιοχής.
11 ΜΑΗ 2011
--------------------------------------------------------------------------------
Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org/pd • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)