ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

                                  ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

                                                        25 ΦΛΕΒΑΡΗ 2011


               --------------------------------------------------------------------------------




Η εγκληματική υπερεθνική ελίτ, με τη βοήθεια της σιωνιστικής, φαίνεται να προετοιμάζεται για ένα νέο έγκλημα μετά τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Αυτή τη φορά είναι η Λιβύη. Το πρόσχημα είναι το ίδιο όπως στη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ: να «σώσουν» το λαό της Λιβύης από το δικτάτορα της, με τον ίδιο τρόπο που «έσωσαν» τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας και του Ιράκ πριν καταστρέψουν σχετικά εύπορες χώρες και τους λαούς τους. Ο πραγματικός τους στόχος είναι επίσης ο ίδιος: να ενσωματώσουν πλήρως αυτά που ονομάζουν καθεστώτα - «παρίες» (δηλ. καθεστώτα που δεν ελέγχονται πλήρως από την υπερεθνική και τη σιωνιστική ελίτ) στο διεθνοποιημένο σύστημα της οικονομίας της αγοράς και των αντιπροσωπευτικών «δημοκρατιών». Στις περιπτώσεις του Ιράκ και της Λιβύης υπάρχει ένας επιπρόσθετος σημαντικός στόχος που επιδιώκεται από την υπερεθνική ελίτ: να υφαρπάξει το πετρέλαιο της προς όφελος των πολυεθνικών εταιρειών, όπως έκανε με το πετρέλαιο του Ιράκ και ετοιμάζεται να κάνει σύντομα με το πετρέλαιο του Ιράν.



Το δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας καταδικάζει απερίφραστα την οποιαδήποτε εμπλοκή του ΝΑΤΟ ή μελών της υπερεθνικής ελίτ ενάντια στο λαό της Λιβύης, και θα παλέψει μαζί με όλους του λαούς του κόσμου απέναντι σε κάθε τέτοια επίθεση. Είναι ο ίδιος ο λαός της Λιβύης που θα πρέπει να αποφασίσει και να παλέψει για το είδος του καθεστώτος που θέλει να έχει και καμία ξένη δύναμη, πόσο μάλλον η εγκληματική υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ, δεν έχει δικαίωμα να επέμβει.



Οι λαοί στη Λιβύη, την Τυνησία, την Αίγυπτο, το Ιράν, το Μπαχρέιν, την Υεμένη, την Ιορδανία και κάθε άλλος λαός στον κόσμο πρέπει να αφεθεί ελεύθερος να καθορίσει το δικό του μέλλον χωρίς καμία εμπλοκή των εγκληματικών υπερεθνικών και σιωνιστικών ελίτ.









--------------------------------------------------------------------------------



Διεθνές Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • περιοδικό Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org/pd • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com





--------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΙΚΟΥΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ ΠΟΛΕΩΝ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ

“Airstrikes in Libya did not take place” – Russian military


permalink email story to a friend print version Published: 01 March, 2011, 18:24



Russian military, monitoring the unrest in Libya via satellite, says airstrikes on Benghazi did not take place



(7.9Mb) embed video

XEMBEDTo include this chart in your web page, paste the following HTML tag into your web page HTML:



TRENDS: Arab world protests TAGS: Conflict, Military, Scandal, Africa, Middle East, Politics, Mass media, Irina Galushko, Tesa Arcilla, Libya





The reports of Libya mobilizing its air force against its own people spread quickly around the world. However, Russia's military chiefs say they have been monitoring from space – and the pictures tell a different story.

­According to Al Jazeera and BBC, on February 22 Libyan government inflicted airstrikes on Benghazi – the country’s largest city – and on the capital Tripoli. However, the Russian military, monitoring the unrest via satellite from the very beginning, says nothing of the sort was going on on the ground.

At this point, the Russian military is saying that, as far as they are concerned, the attacks some media were reporting have never occurred.



The same sources in Russia’s military establishment say they are also monitoring the situation around Libya’s oil pumping facilities.


“Airstrikes in Libya did not take place” – Russian military


http://rt.com/news/airstrikes-libya-russian-military/

Ο J PETRAS ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΕΛ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ Μ ΑΝΑΤΟΛΗΣ, ΕΥΘΥΓΡΑΜΙΖΟΜΕΝΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΣΟΚ, ΑΠΟΔΥΚΝΕΙΕΤΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ J PETRAS, ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΑ  ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ, ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΑ ΕΞΕΓΕΡΣΙΑΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ Μ ΑΝΑΤΟΛΗΣ.


Greek P.M.: Zionism and the IMF’s Last Best Friend




In the midst of the Arab uprisings throughout the Middle East, at a time when even the European (EU) has publically condemned Israel’s blockade of Gaza and its illegal land seizures in the West Bank and East Jerusalem, Greek Prime Minister George Papandreou promised a visiting delegation of American Jewish leaders, that he would do everything possible to undermine EU opposition and promote Israeli economic, diplomatic and political interests in Europe.

. 02.25.2011





US Zionists, recently returned from a visit to Athens described Papandreou as by far the most amenable (‘servile’) European leader they have met in recent memory. Papandreou’s slavish submission to Israeli interests includes his promise, to a delegation of U.S. zionist notables, to use his influence to pressure the new Egyptian military junta to continue to uphold the Mubarak agreements with Israel (European Jewish Press 2/11/11). These include the continued blockade of Gaza and support of Israel’s military assaults on Lebanon, Syria and Palestinians. In other words Papandreou is openly supportive of Egypt’s past collaboration with Israeli clandestine assassinations and kidnapping of Arab militants.



Papandreou demonstrates a greater interest in promoting Israel’s exports to the European market, than the country he ostensibly represents. He promised a delegation from the Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations “to integrate Israel into the European market” (European Jewish Press 2/11/11) while he shrinks the Greeks economy by 10% between 2009-11 and doubles unemployment from 8% to 16%. Papandreou’s gross servility to Israel and the American Zionist power structure is manifested in his cordial reception and recent agreements with Israel’s Prime Minister Netanyahu and his foreign minister, the notorious Zionist-fascist Avigdor Lieberman – the same Lieberman who advocates wholesale expulsion of Palestinians from the West Bank. No Greek Prime Minister, since the Zionist state was founded, has exhibited such a bizarre display of active collaboration with Israel’s colonial claims in the Middle East. No European leader has so eagerly anticipated and implemented the demands of American Zionist organizations with such zeal.



What is most striking about Papandreou’s servility to Israeli and American Zionist interests, is that it takes place when most of the rest of the world, from Europe, Turkey, Lebanon, Latin America, to North Africa (Egypt, Tunisia) and the vast majority of Arabs are moving toward isolating Israel. In other words, Papandreou is embracing a pro-Israel policy which is alienating Europe, isolating Greece from over a hundred million Arabs and undermining Greek agricultural (citrus) exports to the EU market.



Papandreou’s perverse and highly prejudicial foreign policy is matched by his extraordinary adherence and enforcement of the debt payment policies dictated by the IMF and the bankers of the EU and the US. His behavior is particularly shameless at a time when the next Irish government is threatening to declare a debt default if payments are not reduced. In his eagerness to ingratiate himself with the overseas bankers, Papandreou has systematically extracted billions of euros via a 20% reduction in wages, salaries and pensions and transferred it to the coffers of the banks. In the process Papandreou’s policies have doubled the unemployment rate, shrank the economy and undermined any future growth for the next decade. Papandreou rejected the Argentine formula, which in the face of a similar crises in 2001-02 , defaulted rather than deepen poverty. Under President Kirchner, Argentina renegotiated its debt, shaving bond payments by 75% and imposing a moratorium. As a result, Argentina recovered from the crises and maintained a growth rate of 7% for over a decade while reducing unemployment from 22% to less than 6%.



If Papandreou acts as a submissive messenger boy for Israel and its Zionist fifth column in America, he features prominently as the eager and aggressive “bill collector” for the overseas banks. He will go down in historical infamy as a willing accomplice of Israeli war crimes, an upholder of its unequal treaties with Egypt in his foreign policy and the enforcer of financial predators who impoverish millions of Greeks at home.



Having decimated the Greek economy via transfers of billions abroad and undermined economic relations with the Arab countries, Papandreou offers to sell Greece’s most lucrative transport, ports energy and communication companies to Chinese, Israeli and Wall Street investors and speculators. It is ironic that George Papandreou the son of former Prime Minister Andreas Papandreou should reverse each and every one of his father’s policies, especially with regard to the Middle East.



In 1981 after Andreas Papandreou was elected he invited me to Athens to discuss policies and programs of his future government. The first thing he told me was the importance of supporting the Palestinian struggle and how he had a successful meeting with Yasser Arafat, who regaled him with a prized pistol, which he displayed to me. A year later when I returned to Greece to direct and develop a research center, he invited me for a swim. We were accompanied by a dozen underwater security guards, patrolling offshore, against a potential assassination plot by Mossad, according to the prime minister, in reprisal for his solidarity with the Palestinians in Lebanon.



A few days later over 50,000 Greeks led by Culture Minister Melina Mercuri marched in solidarity with the Palestinians and in repudiation of Israel’s role in the bloody massacre of 2000 women and children in Sabra and Shatila. The contrast of the two generations of Papandreou’s could not be more stark; while Andreas saw Greece as a bridge between Europe and the Arab East, George sees Greece acting as a pimp for Israeli business interests in Europe and as a lobbyist for its dominance in the Middle East. The Zionists have lost an old client in Mubarek and gained a new one in Papendreou.



Like Mubarak, George Papandreou combines servility to his imperial mentors with arrogance and brutality to his Greek subjects. As the Egyptians demonstrated it will take the Greek people more than marches and occasional strikes to bring down an entrenched client of the empire. But it can be done as was exemplified in Cairo!

Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΣΕ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΝΙΞΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΛΙΤ

Φεβρουαρίου 6th, 2011


 - Η ΑΝΑΓΚΗ ΣΦΟΔΡΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ



Σε ένα ντόμινο δραματικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, οι λαϊκές αντικαθεστωτικές εξεγέρσεις που ξέσπασαν από την Τυνησία και επεκτάθηκαν σε Υεμένη, Ιορδανία και κυρίως ―τώρα― Αίγυπτο, αμφισβήτησαν μετά από πολύ καιρό ―έστω έμμεσα― το υπερεθνικό σύστημα εξουσίας (διεθνοποιημένο σύστημα της οικονομίας της αγοράς και αντιπροσωπευτική «δημοκρατία») και τα φιλοσιωνιστικά αυταρχικά καθεστώτα (Μπεν Άλι, Μπουμπάρακ κ.λπ), που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή για δεκαετίες. Η έξοδος από το τέλμα αυτό, που εμφανίστηκε βέβαια ύστερα από την πιο συστηματική και βάρβαρη εξαθλίωση των λαών της περιοχής, και με αφορμή απεγνωσμένες και αιματοβαμμένες εκδηλώσεις απελπισίας (αυτοπυρπολισμοί κ.α.), συνοδεύτηκε, όπως αναμενόταν, από μια μαζική κινητοποίηση του μηχανισμού προπαγάνδας της υπερεθνικής ελίτ και των προτεκτοράτων της ανά τον κόσμο.



Έτσι, μετά τη συστηματική εξαπάτηση του ελληνικού λαού και την επιβολή των πιο άγριων, αντιλαϊκών μέτρων εδώ και δεκαετίες κάτω από την μπότα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, μετά τον εντεινόμενο οικονομικό και πολιτικοστρατιωτικό εναγκαλισμό με το εγκληματικό σιωνιστικό καθεστώς, η ντόπια κοινοβουλευτική Χούντα και ο λοχίας της Γιωργάκης, προχωρούν αδίστακτα ένα βήμα παραπέρα:



Αναλαμβάνουν το ρόλο δουλοπρεπούς εντολοδόχου της ΕΕ και ουσιαστικά και των υπολοίπων τμημάτων της υπερεθνικής ελίτ στο «παζάρεμα» με τον σαδιστή δικτάτορα του συστήματος, Μουμπάρακ, ο οποίος ήδη ευθύνεται για τον θάνατο άνω των 300 διαδηλωτών τις μέρες της εξέγερσης. Στόχος των ελίτ και του εντεταλμένου αρχι-λακέ τους, Γιωργάκη, είναι η επιβολή μιας μεταβατικής κυβέρνησης (είτε με τον Μουμπάρακ είτε εναλλακτικά με άλλους «μετριοπαθείς» κομπάρσους του συστήματος), που θα «αποσυμπιέσει» την εξέγερση, στέλνοντας τις μεσαίες τάξεις στο σπίτι τους και συντρίβοντας στο μεταξύ τα πιο ριζοσπαστικά της στοιχεία. Ο βασικός λόγος της σημερινής αναβολής της επίσκεψης είναι βέβαια για να αποφύγει να ξεγυμνωθεί τελείως ο ντόπιος καρπαζοεισπράκτορας του συστήματος, αφού στην πραγματικότητα αυτά που πήγαινε να «διαπραγματευτεί» (τα οποία δεν έχουν φυσικά καμία σχέση με αυτά που απαιτούσαν τα ριζοσπαστικά λαϊκά στρώματα ανάμεσα στους εξεγερθέντες), τα έδωσε ήδη ο Μουμπάρακ!



Σε αυτό το έγκλημα που είναι σε πλήρη εξέλιξη ενάντια στον Αιγυπτιακό λαό και ενάντια στους λαούς της Μέσης Ανατολής, όπου αν επικρατήσουν τα σχέδια της υπερεθνικής ελίτ για την εγκαθίδρυση αντιπροσωπευτικών «δημοκρατιών» στην περιοχή το λαϊκό κίνημα για απεξάρτηση από το διεθνοποιημένο σύστημα μπορεί να καταδικαστεί σε δεκαετίες απραξίας, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι!



- ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΟΥΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ.



- ΠΡΕΠΕΙ Ο ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ.



- ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗΣ.







δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας



6/11/2011

Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ




Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ




ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΕΣ & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ


ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ



Η θέση που αναπτύσσεται στο βιβλίο αυτό, τόσο για τα αίτια της σημερινής οικονομικής κρίσης όσο και για τον τρόπο διεξόδου από αυτή, διαφέρει ριζικά τόσο από τη θέση των σοσιαλφιλελευθέρων, όσο και από αυτή της παραδοσιακής Αριστεράς.



Οι πρώτοι αποδίδουν την ουσιαστική (αν και ακόμη όχι τυπική) χρεοκοπία στη διαφθορά, την κακοδιαχείριση, τον υπέρογκο δημόσιο τομέα, τις ανελαστικές σχέσεις εργασίας, τα κλειστά επαγγέλματα κ.λπ.. Γι’ αυτό και η «λύση» που προτείνουν είναι τα ληστρικά κατά των λαϊκών στρωμάτων-- μέτρα που ήδη παίρνει η κοινοβουλευτική «Χούντα» του ΠΑΣΟΚ χωρίς την παραμικρή λαϊκή εξουσιοδότηση, κατ’ εντολή των ντόπιων και ξένων ελίτ, τα οποία στοχεύουν στη πλήρη ενσωμάτωση της οικονομίας στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και οδηγούν στη συνεχή επιδείνωση της κρίσης, τουλάχιστον όσον αφορά στα λαϊκά στρώματα.



Από την άλλη μεριά, οι εξηγήσεις της παραδοσιακής Αριστεράς συνήθως αποδίδουν τα αίτιά της στον «κακό» σχεδιασμό της ΟΝΕ που εγγενώς ευνοεί τα μητροπολιτικά κέντρα και κυρίως την Γερμανία, η οποία αυξάνει την ανταγωνιστικότητά της σε βάρος των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, ή στις «κακές» νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζει το Διευθυντήριο των Βρυξελλών . Γι’ αυτό και η εναλλακτική «λύση» της Αριστεράς αυτής επικεντρώνεται στην έξοδό μας από την ΟΝΕ, αλλά όχι και την ΕΕ, πράγμα που κάνει εντελώς αντιφατικές τις προτάσεις της για παράλληλη διαγραφή όλου ή μέρους του Χρέους.



Αντίθετα, για το βιβλίο αυτό η απώτερη αιτία της κρίσης θεμελιώνεται στην μεταπολεμική υιοθέτηση από τις ντόπιες πολιτικές και οικονομικές ελίτ ενός εξωστρεφούς μοντέλου οικονομικής «ανάπτυξης», το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ενός διαστρεβλωμένου παραγωγικού προτύπου και ενός αντίστοιχου καταναλωτικού που οδήγησε σε ένα χρόνιο και συνεχώς διευρυνόμενο άνοιγμα μεταξύ του τι παράγουμε και τι καταναλώνουμε και σε μια χρόνια δομική κρίση που με την σημερινή έκρηξη του Χρέους σηματοδότησε το σκάσιμο της αναπτυξιακής «φούσκας». Όπως δείχνει το βιβλίο, η ένταξή μας στην ΕΕ και την ΟΝΕ έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι η άμεση έξοδος από την ΕΕ αποτελεί όχι μόνο την αναγκαία και επαρκή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση χωρίς τη σημερινή κατεδάφιση των κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών, αλλά και την βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία των βάσεων οικονομικής αυτοδυναμίας (όχι αυτάρκειας) και τη συμβολή στο κτίσιμο μιας νέας Ευρώπης των λαών και των περιφερειών που θα βασίζεται στον αυτοκαθορισμό και την ποιοτική ανάπτυξη

ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ

Απόρεια του ρατσιστικού μορφώματος του Ισραήλ, του σιωνισμού ως εμπροσθοφυλακής της υπερεθνικής ελίτ και της μη ύπαρξης αντισιωνιστικού κινήματος με στρατιωτική δύναμη που θα οδηγούσε στην ήττα του σιωνισμού, με σκοπό να σύρει το Ισραήλ σε πραγματικές διαπραγμετεύσεις...

http://www.thewe.cc/weplanet/news/middle_east/palestine/last_victims_of_hitler_holocaust.html

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΕΕ/ΟΝΕ

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ


Τις τελευταίες μέρες το παλιρροιακό κύμα κατά των ελίτ της ΕΕ δυναμώνει στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις χώρες των οποίων οι λαοί ήδη γνωρίζουν την εσωτερική κατοχή των ντόπιων ελίτ, υπό την μπότα της τρόικας. Και αυτό γιατί τα λαϊκά στρώματα στις χώρες αυτές καθημερινά συνειδητοποιούν περισσότερο ότι ο εμπαιγμός της δήθεν «σωτηρίας» τους από τη χρεοκοπία, «κατά σύμπτωση», οδηγεί στην εξαθλίωσή τους, ενώ οι ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα «ζουν και βασιλεύουν», ακριβώς όπως πριν (αν όχι καλύτερα)!







Στην Ελλάδα, ιδιαίτερα, αρχίζει και συνειδητοποιείται ευρέως το συμπέρασμα, που παίρνει δεδομένο κάθε έγκυρος αναλυτής στο εξωτερικό (αλλά αποκρύπτει βέβαια επιμελώς η κοινοβουλευτική Χούντα των απατεώνων), ότι, παρά τα κτηνώδη μέτρα που έχουν επιβληθεί στα λαϊκά στρώματα, είναι αδύνατο να αποπληρωθεί ένα πελώριο χρέος που έχει δημιουργήσει μια δυναμική ώστε από 127% του ΑΕΠ πέρυσι, αναμένεται από την Κομισιόν να φθάσει στο 156% το 2012. Είναι λοιπόν φανερό ότι κάποιου είδους χρεοκοπία ήταν προαποφασισμένη όταν επιβαλλόταν το Μνημόνιο και ο στόχος των ελίτ από την αρχή ήταν, από τη μια μεριά, να ξεζουμίσουν όσο μπορούσαν περισσότερο τα λαϊκά στρώματα ώστε να ελαχιστοποιήσουν τις ζημιές των κατόχων των ομολόγων, και, από την άλλη, να ολοκληρώσουν τις «διαρθρωτικές» αλλαγές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (αυτές που ονομάζει «τομές» ο Γιωργάκης). Και αυτό, μέχρι τη στιγμή που η συνέχιση του «Μονόδρομου» θα γινόταν οικονομικά και κοινωνικά επικίνδυνη, οπότε θα επιβάλλαν τους όρους τους σε μια «συμφωνημένη» αναδιαπραγμάτευση του χρέους—δηλαδή μια άτυπη χρεοκοπία-- που θα παίρνει βέβαια δεδομένες και θα επεκτείνει τις «τομές», οι οποίες δεν είναι παρά η υλοποίηση των «4 ελευθεριών» του Μάαστριχτ (δηλαδή η «απελευθέρωση» των αγορών κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών). Φυσικά, ακόμη και αν χρειαστεί στη πορεία το Διευθυντήριο της ΕΕ να υποχρεώσει τις χώρες που μπαίνουν κάτω από την τρόικα είτε να βγουν από την ευρωζώνη, είτε να μπουν σε μια ευρωζώνη δεύτερης κατηγορίας με υποτιμημένο ευρώ, ο απαράβατος όρος θα είναι ότι οι χώρες αυτές θα παραμείνουν στην ΕΕ, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση του εργασιακού μεσαίωνα, της αποδιάρθρωσης των κοινωνικών υπηρεσιών κλπ.







Το δίλημμα, επομένως, που αντιμετωπίζουν τα λαϊκά στρώματα δεν είναι «χρεοκοπία ή σωτηρία», όπως ψεύδονται οι απατεώνες πολιτικάντηδες, αλλά «χρεοκοπία με τους όρους που επιβάλλουν οι ξένες και οι ντόπιες ελίτ»--όρους που θα εξαναγκάσουν τελικά τα λαϊκά στρώματα να πληρώσουν το Χρέος-- ή «χρεοκοπία με τους όρους που θα επιβάλλουν τα λαϊκά στρώματα» --δηλαδή, όρους που θα εξαναγκάσουν τις ντόπιες και ξένες ελίτ να το πληρώσουν. Σήμερα, επομένως, είναι περισσότερο επιτακτικό παρά ποτέ το αίτημα όχι για ενότητα της Αριστεράς γενικά, (που δεν έχει νόημα, αν δεν υποστηρίζεται εκ του πονηρού), αλλά για τη συμπαράταξή της ώστε να εκφράσει τα λαϊκά στρώματα που δεν βλέπουν τι μπορούν να κάνουν (πέρα από τις μεγαλοστομίες για «ανυπακοή» κλπ) ώστε ν αντιστρέψουν τη καταστροφική πορεία. Η συμπαράταξη επομένως αυτή πρέπει να είναι προγραμματική, δηλαδή να εκφράζει συγκεκριμένους ρεαλιστικούς στόχους που θα εγγυώνται ότι:



όλα τα μέτρα και οι «τομές» που έγιναν από την κοινοβουλευτική «Χούντα» θα ακυρωθούν

θα γίνει δημοψήφισμα για την άμεση έξοδο όχι μόνο από την ΟΝΕ, (όπως υποστηρίζει ανόητα ένα τμήμα της Αριστεράς[i] που μιλά για διαγραφή του Χρέους—απαλλάσσοντας έτσι τις ΝΤΟΠΙΕΣ ελίτ από κάθε βάρος!) αλλά και –κυρίως—από την ΕΕ, εφόσον μόνο η έξοδος από την ΕΕ μπορεί να οδηγήσει στη κατάργηση των «4 ελευθεριών» που στήριξαν τα τελευταία 30 χρόνια την εξωστρεφή «ανάπτυξη», η οποία οδήγησε στη καταστροφή της παραγωγικής δομής της χώρας και στο πελώριο χρέος (το σύμπτωμα αυτής της «ανάπτυξης»[ii]).

Μετά την έξοδο από ΕΕ/ΟΝΕ, από θέσεως ισχύος πια, θα γίνει επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους που θα επιβάλλει στις ντόπιες και ξένες ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα που κατέχουν ομόλογα να πληρώσουν το (δραχμοποιημένο) χρέος --με έκτακτη φορολογία κ.λπ.-- αφού προηγούμενα έχει γίνει το αναγκαίο «κούρεμα» και η επιμήκυνσή του.





Κατά τη γνώμη μου, ένα παρόμοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να συνενώσει τις δυνάμεις στην ευρύτερη Αριστερά (στην οποία δεν περιλαμβάνω βέβαια τα δεκανίκια του συστήματος που δεν συζητούν έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ!) με αιτήματα ρεαλιστικά που δεν προϋποθέτουν την αντισυστημική αλλαγή, αλλά ανοίγουν τον δρόμο σε αυτή, ενώ αποτρέπουν την μακροχρόνια καταστροφή που μας επιβάλλουν οι ντόπιες και ξένες ελίτ και συγχρόνως θέτουν τις βάσεις για μια εναλλακτική ανάπτυξη[iii] που επανενσωματώνει την οικονομία, την πολιτεία και τη Φύση στη κοινωνία.









--------------------------------------------------------------------------------



[i] Βλ. την «Πρωτοβουλία οικονομολόγων-επιστημόνων: παύση πληρωμών-έξοδο από το ευρώ» και τους υποστηρικτές της (Καζάκης, Λαπαβίτσας, Κουβελάκης, Ρούσσης, Μπιτσάκης κ.ά.)



[ii] Τ. Φωτόπουλος, Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ (Γόρδιος, Νοέμβρης 2010) κεφ 2-4 & 9-10



[iii] Στο ίδιο, κεφ. 14-15